خود يا جاى ديگر ده روز مانده يا نه، بايد نماز را تمام بخواند.
مسأله ١٣٣٧ - كسى كه در شهرها سياحت مىكند و براى خود وطنى اختيار نكرده بايد نماز را تمام بخواند.
مسأله ١٣٣٨ - كسى كه شغلش مسافرت نيست اگر مثلا در شهرى يا در دهى جنسى دارد كه براى حمل آن مسافرتهاى پى در پى مىكند، بايد نماز را شكسته بخواند.
مسأله ١٣٣٩ - كسى كه از وطنش صرف نظر كرده و مى خواهد وطن ديگرى براى خود اختيار كند اگر شغلش مسافرت نباشد بايد در اين مسافرت نماز را شكسته بخواند.
شرط هشتم: آن كه به حد ترخص برسد يعنى از وطنش به ‌قدرى دور شود كه ديوار شهر را نبيند و صداى اذان را هم نشنود ولى بايد در هوا غبار يا چيز ديگرى نباشد كه از ديدن ديوار و شنيدن اذان جلوگيرى كند، و لازم نيست به ‌قدرى دور شود كه مناره ها و گنبدها را نبيند يا ديوارها هيچ پيدا نباشد بلكه همين قدر كه ديوار كاملا تشخيص داده نشود كافى است، و كسى كه از جائى كه قصد كرده ده روز در آنجا بماند به قصد هشت فرسخ خارج شود تا به حد ترخص نرسيده بنابر احتياط واجب بايد نماز را هم شكسته و هم تمام بخواند و حد ترخص در بلاد كبيره منطقه‌اى است كه منزل شخص در آن منطقه قرار دارد.
مسأله ١٣٤٠ - كسى كه به سفر مىرود اگر به جائى برسد كه اذان را نشنود ولى ديوار شهر را ببيند يا ديوارها را نبيند ولى صداى اذان را بشنود چنانچه بخواهد در آنجا نماز بخواند بنا بر احتياط واجب بايد هم شكسته و هم تمام بخواند.
مسأله ١٣٤١ - مسافرى كه به وطنش بر مى گردد وقتى ديوار وطن خود را ببيند و صداى اذان آن را بشنود بايد نماز را تمام بخواند ولى مسافرى كه