مسأله ١٠٥١ - در ركوع بايد به ‌مقدار ذكر واجب بدن آرام باشد و در ذكر مستحب هم اگر آن را به قصد ذكرى كه براى ركوع دستور داده‌اند بگويد بنابر احتياط واجب آرام بودن بدن لازم است.
مسأله ١٠٥٢ - اگر موقعى كه ذكر واجب ركوع را مىگويد بى اختيار به قدرى حركت كند كه از حال آرام بودن بدن، خارج شود بنابر احتياط مستحب بعد از آرام گرفتن بدن دوباره ذكر را بگويد ولى اگر كمى حركت كند كه از حال آرام بودن بدن خارج نشود يا انگشتان را حركت دهد اشكال ندارد.
مسأله ١٠٥٣ - اگر پيش از آن كه به ‌مقدار ركوع خم شود و بدن آرام گيرد عمدا ذكر ركوع را بگويد نمازش باطل است.
مسأله ١٠٥٤ - اگر پيش از تمام شدن ذكر واجب عمدا سر از ركوع بردارد نمازش باطل است و اگر سهوا سر بردارد چنانچه پيش از آن كه از حال ركوع خارج شود يادش بيايد كه ذكر ركوع را تمام نكرده بايد در حال آرامى بدن دوباره ذكر را بگويد و اگر بعد از آن كه از حال ركوع خارج شد يادش بيايد نماز او صحيح است.
مسأله ١٠٥٥ - اگر نتواند به مقدار ذكر در ركوع بماند در صورتى كه بتواند پيش از آن كه از حد ركوع بيرون رود ذكر را بگويد بايد در آن حال تمام كند و اگر نتواند بنابر احتياط در حال برخاستن ذكر را بگويد.
مسأله ١٠٥٦ - اگر به واسطه مرض و مانند آن در ركوع آرام نگيرد نماز صحيح است ولى بايد پيش از آن كه از حال ركوع خارج شود ذكر واجب يعنى (سبحان ربى العظيم وبحمده) يا سه مرتبه (سبحان الله) را بگويد.
مسأله ١٠٥٧ - هر گاه نتواند به اندازه ركوع خم شود بايد به ‌چيزى تكيه دهد و ركوع كند و اگر موقعى هم كه تكيه داده نتواند به ‌طور معمول ركوع كند بايد به ‌هر اندازه مىتواند خم شود و اگر هيچ نتواند خم شود بايد موقع ركوع