قرائت مسأله ٩٩٩ - در ركعت اول و دوم نمازهاى واجب يوميه، انسان بايد اول حمد و بعد از آن يك سوره تمام بخواند.
مسأله ١٠٠٠ - اگر وقت نماز تنگ باشد يا انسان ناچار شود كه سوره را نخواند مثلا بترسد كه اگر سوره را بخواند دزد يا درنده يا چيز ديگرى به او صدمه بزند نبايد سوره را بخواند و اگر در كارى عجله داشته باشد مىتواند سوره را نخواند.
مسأله ١٠٠١ - اگر عمدا سوره را پيش از حمد بخواند نمازش باطل است و اگر اشتباها سوره را پيش از حمد بخواند و در بين آن يادش بيايد بايد سوره را رها كند و بعد از خواندن حمد سوره را از اول بخواند.
مسأله ١٠٠٢ - اگر حمد و سوره يا يكى از آنها را فراموش كند و بعد از رسيدن به ركوع بفهمد نمازش صحيح است.
مسأله ١٠٠٣ - اگر پيش از آن كه براى ركوع خم شود بفهمد كه حمد و سوره را نخوانده بايد بخواند و اگر بفهمد سوره را نخوانده بايد فقط سوره را بخواند ولى اگر بفهمد حمد تنها را نخوانده بايد اول حمد و بعد از آن دوباره سوره را بخواند و نيز اگر خم شود و پيش از آن كه به ركوع برسد بفهمد حمد و سوره يا سوره تنها و يا حمد تنها را نخوانده بايد بايستد و به همين دستور عمل نمايد.
مسأله ١٠٠٤ - اگر در نماز، يكى از چهار سوره‌اى را كه آيه سجده دارد و در مسأله گفته شد عمدا بخواند نمازش باطل است.
مسأله ١٠٠٥ - اگر اشتباها مشغول خواندن سوره‌اى شود كه سجده واجب دارد چنانچه پيش از رسيدن به آيه سجده بفهمد بايد آن سوره را رها كند و سوره ديگر بخواند و اگر بعد از خواندن آيه سجده بفهمد بايد در بين نماز بنابر احتياط با اشاره، سجده آن را بجا آورد و به همان سوره كه خوانده اكتفا نمايد.