را به اميد ثواب بگويد.
مسأله ٩٤٧ - كسى كه اذان و اقامه ديگرى را شنيده چه با او گفته باشد يا نه، در صورتى كه بين آن اذان و اقامه و نمازى كه مىخواهد بخواند زياد فاصله نشده باشد مىتواند براى نماز خود اذان و اقامه نگويد.
مسأله ٩٤٨ - اگر مرد اذان زن را با قصد لذت بشنود اذان از او ساقط نمىشود بلكه اگر قصد لذت هم نداشته باشد بنابر احتياط واجب اذان از او ساقط نمىشود، ولى اگر زن اذان مرد را بشنود اذان از او ساقط مىشود.
مسأله ٩٤٩ - در نماز جماعتى كه مردان و زنان شركت دارند اذان و اقامه نماز جماعت را بايد مرد بگويد ولى در جماعت زنان اگر زن اذان و اقامه بگويد كافى است.
مسأله ٩٥٠ - اقامه بايد بعد از اذان گفته‌ شود و اگر قبل از اذان بگويند صحيح نيست.
مسأله ٩٥١ - اگر كلمات اذان و اقامه را بدون ترتيب بگويد، مثلا (حى على الفلاح) را پيش از (حى على الصلاة) بگويد بايد برگردد و از جائى كه ترتيب به هم خورده دوباره بگويد.
مسأله ٩٥٢ - بايد بين اذان و اقامه فاصله ندهد و اگر بين آنها بقدرى فاصله دهد كه اذانى را كه گفته اذان اين اقامه حساب نشود مستحب است دوباره اذان و اقامه را بگويد و نيز اگر بين اذان و اقامه و نماز بقدرى فاصله دهد كه اذان و اقامه آن نماز حساب نشود مستحب است دوباره براى آن نماز، اذان و اقامه بگويد.
مسأله ٩٥٣ - اذان و اقامه بايد به عربى صحيح گفته شود پس اگر به عربى غلط بگويد يا بجاى حرفى حرف ديگر بگويد يا مثلا ترجمه آنها را به فارسى يا زبان ديگر بگويد صحيح نيست.
مسأله ٩٥٤ - اذان و اقامه بايد بعد از داخل شدن وقت نماز گفته شود و