مسأله ٩٣٩ - بين جمله‌هاى اذان و اقامه بايد خيلى فاصله نشود و اگر بين آنها بيشتر از معمول فاصله بيندازد بايد دوباره آن را از سر بگيرد.
مسأله ٩٤٠ - اگر در اذان و اقامه صدا را در گلو بيندازد چنانچه غنا شود، يعنى بطور آوازه خوانى كه در مجالس لهو و بازيگرى معمول است، اذان و اقامه را بگويد حرام و باطل است و اگر غنا نشود مكروه است.
مسأله ٩٤١ - هر نمازى كه با نماز قبل همراه خوانده شود اذان آن ساقط مىشود چه همراه خواندن مستحب باشد يا نباشد، بنابر اين در موارد زير اذان ساقط مىشود و بنابر احتياط واجب بايد آن را ترك كرد: ١ - اذان نماز عصر روز جمعه هنگاميكه با نماز جمعه يا ظهر همراه خوانده شود.
٢ - نماز عصر روز عرفه كه روز نهم ذى الحجة است اگر همراه ظهر خوانده شود.
٣ - نماز عشاى شب عيد قربان براى كسى كه در مشعر الحرام است و آن را با مغرب همراه مىخواند، همراه خواندن و جمع كردن بين دو نماز در سه مورد مذكور مستحب است.
٤ - نماز عصر و عشاى زن مستحاضه كه بايد آن را بلا فاصله بعد از نماز ظهر يا مغرب بخواند.
٥ - نماز عصر و عشاى كسى كه نمىتواند از بيرون آمدن بول و غائط خوددارى كند.
در اين پنج نماز در صورتى اذان ساقط مىشود كه با نماز قبلى فاصله نشود يا فاصله كمى بين آنها باشد ولى ظاهرا با خواندن نافله فاصله حاصل مىشود. اما اگر نمازها را جدا از هم هر يك را در وقت فضيلت خود بجا آورند اذان و اقامه هر دو مستحب است.
مسأله ٩٤٢ - اگر براى نماز جماعتى اذان و اقامه گفته باشند كسى كه با