نباشد و ديگرى هم نمىتواند وارد شود حرام است، چه به ذكر خدا مشغول باشند يا به صحبت ديگر، خواب باشند يا بيدار، ولى اگر طورى باشد كه كس ديگر بتواند وارد شود يا بچه‌اى كه خوب و بد را مىفهمد در آنجا باشد اشكال ندارد.
مسأله ٢٤٦٠ - اگر مرد مهر زن را در عقد معين كند و قبول دارد كه مهريه را بدهكار است و هنگام عقد با قصد جدى صيغه عقد را خوانده است ولى قصدش اين باشد كه آن را ندهد، عقد صحيح است ولى مهر را بايد بدهد.
مسأله ٢٤٦١ - مسلمانى كه منكر خدا يا پيغمبر شود، يا حكم ضرورى دين يعنى حكمى را كه هر مسلمانانى جزء دين اسلام مىداند مثل واجب بودن نماز و روزه انكار كند، در صورتى كه بداند آن حكم، ضرورى دين است و منكر شدن آن حكم، به انكار خدا يا پيغمبر برگردد مرتد است.
مسأله ٢٤٦٢ - اگر زن پيش از آن كه شوهرش با او نزديكى كند بطورى كه در مسأله پيش گفته شد مرتد شود، عقد او باطل مىگردد، و هم چنين است اگر بعد از نزديكى مرتد شود ولى يائسه باشد، يعنى اگر سيده است شصت سال و اگر سيده نيست پنجاه سال او تمام شده باشد، اما اگر يائسه نباشد، بايد به دستورى كه در احكام طلاق گفته خواهد شد عده نگهدارد، پس اگر در بين عده، مسلمان شود عقد باقى و اگر تا آخر عده مرتد بماند عقد باطل است.
مسأله ٢٤٦٣ - مردى كه مسلمان زاده است اگر مرتد شود زنش بر او حرام مىشود و بايد به مقدارى كه در احكام طلاق گفته مىشود عده وفات نگهدارد.
مسأله ٢٤٦٤ - مردى كه از پدر و مادر غير مسلمان به دنيا آمده و مسلمان شده اگر پيش از نزديكى با عيالش مرتد شود، عقد او باطل مىگردد، و اگر بعد از نزديكى مرتد شود چنانچه زن او در سن زنهائى باشد كه حيض مىبينند بايد به مقدارى كه در احكام طلاق گفته مىشود عده نگهدارد، پس اگر پيش از تمام شدن عده، شوهر او مسلمان شود عقد باقى و اگر نه باطل است.
مسأله ٢٤٦٥ - اگر زن در عقد با مرد شرط كند كه او را از شهر بيرون نبرد و