چيزى را كه مىداند دروغ است به آنان نسبت دهد و بعدا بفهمد آنچه را كه گفته راست بوده، روزه‌اش باطل است.
مسأله ١٦٣٥ - اگر دروغى را كه ديگرى ساخته عمدا به خدا و پيغمبر و جانشينان پيغمبر نسبت دهد روزه‌اش باطل مىشود، ولى اگر از قول كسى كه آن دروغ را ساخته نقل كند اشكال ندارد.
مسأله ١٦٣٦ - اگر از روزه‌دار بپرسند كه آيا پيغمبر صلى الله عليه وآله و سلم چنين مطلبى فرموده‌اند و او جايى كه در جواب بايد بگويد نه، عمدا بگويد بلى، يا جايى كه بايد بگويد بلى عمدا بگويد نه، روزه‌اش باطل مىشود.
مسأله ١٦٣٧ - اگر از قول خدا يا پيغمبر حرف راستى را بگويد بعد بگويد دروغ گفتم يا در شب دروغى را به آنان نسبت دهد و فرداى آن روز كه روزه مىباشد بگويد آنچه ديشب گفتم راست است، روزه‌اش باطل مىشود.
٥ - رساندن غبار به حلق مسأله ١٦٣٨ - رساندن غبار به حلق بنابر احتياط واجب روزه را باطل مىكند، چه غبار چيزى باشد كه خوردن آن حلال است مثل آرد، يا غبار چيزى كه خوردن آن حرام است.
مسأله ١٦٣٩ - اگر بواسطه باد غبار پيدا شود و انسان با اين كه متوجه است، مواظبت نكند و به حلق برسد، بنابر احتياط واجب روزه‌اش باطل مىشود.
مسأله ١٦٤٠ - احتياط واجب آن است كه روزه‌دار بخار غليظ و دود سيگار و تنباكو و مانند اينها را به حلق نرساند.
مسأله ١٦٤١ - اگر مواظبت نكند و غبار يا بخار يا دود و مانند اينها داخل حلق شود، چنانچه يقين داشته كه به حلق نمىرسد روزه‌اش صحيح است، ولى اگر اطمينان ندارد احتياط واجب است كه مواظبت كند.
مسأله ١٦٤٢ - اگر فراموش كند كه روزه است و يا بىاختيار غبار و مانند آن