مخارجش بدهد، دادن فطره او واجب نيست.
مسأله ٢٠٤٢ - اگر كسى بعد از غروب شب عيد فطر بميرد، بايد فطره او و عيالاتش را از مال او بدهند، ولى اگر پيش از غروب بميرد، واجب نيست فطره او و عيالاتش را از مال او بدهند.
مصرف زكات فطره مسأله ٢٠٤٣ - اگر زكات فطره را به يكى از هشت مصرفى كه سابقا براى زكات مال گفته شد برسانند كافى است. ولى احتياط مستحب آن است كه فقط به فقراى شيعه بدهد.
مسأله ٢٠٤٤ - اگر طفل شيعه‌اى فقير باشد، انسان مىتواند فطره را به مصرف او برساند، يا بواسطه دادن به ولى طفل، ملك طفل نمايد.
مسأله ٢٠٤٥ - فقيرى كه فطره به او مىدهند، لازم نيست عادل باشد ولى احتياط مستحب آن است كه به شرابخوار و كسى كه آشكارا معصيت مىكند فطره ندهد.
مسأله ٢٠٤٦ - به كسى كه فطره را در معصيت مصرف مىكند نبايد فطره بدهند.
مسأله ٢٠٤٧ - احتياط واجب آن است كه به يك فقير كمتر از يك صاع كه تقريبا سه كيلو است فطره ندهند. ولى بيش از آن مانع ندارد.
مسأله ٢٠٤٨ - اگر از جنسى كه قيمتش دو برابر قيمت معمولى آن است مثلا از گندمى كه قيمت آن دو برابر قيمت گندم معمولى است، نصف صاع كه معناى آن در مسأله پيش گفته شد بدهد كافى نيست. مگر آن كه به قصد قيمت، فطره بدهد.
مسأله ٢٠٤٩ - انسان نمىتواند نصف صاع را از يك جنس مثلا گندم و نصف