احكام عاريه مسأله ٢٣٥٩ - عاريه آن است كه انسان مال خود را به ديگرى بدهد كه از آن استفاده كند و در عوض، چيزى هم از او نگيرد.
مسأله ٢٣٦٠ - لازم نيست در عاريه صيغه بخوانند، و اگر مثلا لباس را به قصد عاريه به كسى بدهد و او به همين قصد بگيرد عاريه صحيح است.
مسأله ٢٣٦١ - عاريه دادن چيز غصبى و چيزى كه مال انسان است ولى منفعت آن را به ديگرى واگذار كرده مثلا آن را اجاره داده، در صورتى صحيح است كه مالك چيز غصبى يا كسى كه آن چيز را اجاره كرده بگويد به عاريه دادن راضى هستم.
مسأله ٢٣٦٢ - چيزى را كه منفعتش مال انسان است مثلا آن را اجاره كرده در صورتى كه بخواهد عاريه بدهد، بنابر احتياط واجب بايد از مالك آن، اجازه بگيرد، ولى اگر در اجاره شرط كرده باشند كه خودش از آن استفاده كند، نمىتواند آن را به ديگرى عاريه دهد.
مسأله ٢٣٦٣ - اگر ديوانه و بچه مال خود را عاريه بدهند صحيح نيست، اما