مسأله قبل گفته شد، از ثلث مال او بردارند، يا وصيت كرده باشد ثلث مال را به مصرف خود او برسانند ولى مصرف آن را معين نكرده باشد يا فقط مصرف مقدارى از آن را معين كرده باشد، مىتوانند مقدار مستحب كفن را از ثلث مال او بردارند.
مسأله ٥٧٠ - اگر ميت وصيت نكرده باشد كه كفن را از ثلث مال او بردارند و بخواهند از اصل مال بردارند، احتياط واجب آن است كه مقدار واجب كفن را به ارزانترين قيمتى كه ممكن است تهيه نمايند ولى اگر كسانى از ورثه كه بالغ هستند اجازه بدهند كه از سهم آنان بردارند، مقدارى را كه اجازه داده‌اند، از سهم آنان مىشود برداشت.
مسأله ٥٧١ - كفن زن بر شوهر است، اگر چه زن از خود مال داشته باشد، و همچنين اگر زن را به شرحى كه در كتاب طلاق گفته مىشود، طلاق رجعى بدهند و پيش از تمام شدن عده بميرد، شوهرش بايد كفن او را بدهد و چنانچه شوهر بالغ نباشد يا ديوانه باشد ولى شوهر بايد از مال او كفن زن را بدهد.
مسأله ٥٧٢ - كفن ميت بر خويشان او واجب نيست، اگر چه مخارج او در حال زندگى بر آنان واجب باشد. ولى اگر ميت از خود مالى ندارد، احتياط واجب است، كسى كه مخارج ميت بر عهده او است كفن او را بذل نمايد.
مسأله ٥٧٣ - احتياط واجب آن است كه هر يك از سه پارچه كفن بقدرى نازك نباشد كه بدن ميت از زير آن پيدا باشد.
مسأله ٥٧٤ - كفن كردن با چيز غصبى، اگر چيز ديگرى هم پيدا نشود جايز نيست و چنانچه كفن ميت غصبى باشد و صاحب آن راضى نباشد بايد از تنش بيرون آورند، اگر چه او را دفن ‌كرده باشند، و هم چنين جايز نيست با پوست مردار هم او را كفن كنند.
مسأله ٥٧٥ - كفن كردن ميت با چيز نجس و با پارچه ابريشمى خالص، و با پارچه طلا بافت جايز نيست، ولى در حال ناچارى اشكال ندارد.
مسأله ٥٧٦ - كفن كردن، با پوست حيوان حرام گوشت يا با پارچه‌اى كه از