صحيح است. ولى اگر بدنش با رطوبت به چيزى كه نجس بودن آن را فراموش كرده برسد و بدون اين كه خود را آب بكشد، غسل كند و نماز بخواند، غسل و نمازش باطل است. و نيز اگر جايى از اعضاى وضو با رطوبت به چيزى كه نجس بودن آن را فراموش كرده برسد و پيش از آن كه آن جا را آب بكشد، وضو بگيرد و نماز بخواند، وضو و نمازش باطل مىباشد.
مسأله ٨٠٦ - كسى كه يك لباس دارد، اگر بدن و لباسش نجس شود و به اندازه آب كشيدن يكى از آنها آب داشته باشد، در صورتى كه نجاست هر دو مساوى باشد مثلا هر دو بول يا خون باشد، مخير است بين اين كه لباس را آب بكشد، يا بدن را، گرچه احتياط مستحب است كه بدن را تطهير كند و اگر نجاست يكى شديدتر باشد، مثلا نجاستش بول باشد، كه بايد دو مرتبه آن را آب كشيد، بايد آن را آب بكشد.
مسأله ٨٠٧ - كسى كه غير از لباس نجس، لباس ديگرى ندارد اگر بواسطه سرما يا عذر ديگر نمىتواند لباس را بيرون بياورد، بايد در همان لباس نماز بخواند و نمازش صحيح است ولى چنانچه بتواند لباس را بيرون بياورد مخير است كه نماز را يا به دستورى كه براى برهنگان گفته شد به جا آورد يا با همان لباس بخواند، گر چه بهتر است به وظيفه برهنگان عمل كند.
مسأله ٨٠٨ - كسى كه دو لباس دارد، اگر بداند يكى از آنها نجس است و نتواند آنها را آب بكشد و نداند كدام يك آنهاست، چنانچه وقت دارد بايد با هر دو لباس نماز بخواند. مثلا اگر مىخواهد نماز ظهر و عصر بخواند بايد با هر كدام يك نماز ظهر و يك نماز عصر بخواند ولى اگر وقت تنگ است، بايد نماز را در يكى از آن دو لباس به جا آورد، و به احتياط واجب آن نماز را با لباس ديگر قضا نمايد و اگر نمىتواند قضاى نماز را با لباس ديگر به جا آورد بايد به دستور برهنگان عمل نمايد.