روزه‌اش باطل مىشود.
مسأله ١٦١٣ - كسى كه مىخواهد روزه بگيرد، لازم نيست پيش از اذان دندانهايش را خلال كند، ولى اگر بداند غذايى كه لاى دندان مانده در روز فرو مىرود چنانچه خلال نكند و چيزى از آن فرو رود، روزه‌اش باطل مىشود.
مسأله ١٦١٤ - فرو بردن آب دهان، اگر چه بواسطه خيال كردن ترشى و مانند آن در دهان جمع شده باشد، روزه را باطل نمىكند.
مسأله ١٦١٥ - فرو بردن اخلاط سر و سينه، تا به فضاى دهان نرسيده اشكال ندارد، ولى اگر داخل فضاى دهان شود، نبايد آن را فرو برد.
مسأله ١٦١٦ - اگر روزه‌دار بقدرى تشنه شود كه بترسد از تشنگى بميرد مىتواند به اندازه‌اى كه از مردن نجات پيدا كند آب بياشامد ولى روزه او باطل مىشود، و اگر ماه رمضان باشد، بايد در بقيه روز از به جا آوردن كارى كه روزه را باطل مىكند خوددارى نمايد.
مسأله ١٦١٧ - جويدن غذا براى بچه يا پرنده و چشيدن غذا و مانند اينها كه معمولا به حق نمىرسد، اگر چه اتفاقا به حلق برسد، روزه را باطل نمىكند، ولى اگر انسان از اول بداند كه به حلق مىرسد چنانچه فرو رود، روزه‌اش باطل مىشود و بايد قضاى آن را بگيرد و كفاره هم بر او واجب است.
مسأله ١٦١٨ - انسان نمىتواند براى ضعف، روزه را بخورد، ولى اگر ضعف او بقدرى است كه معمولا نمىشود آن را تحمل كرد، خوردن روزه اشكال ندارد.
٢ - جماع مسأله ١٦١٩ - جماع روزه را باطل مىكند، اگر چه فقط به مقدار ختنه‌گاه داخل شود و منى هم بيرون نيايد.
مسأله ١٦٢٠ - اگر كمتر از مقدار ختنه‌گاه داخل شود و منى هم بيرون نيايد، روزه باطل نمىشود و نيز كسى كه آلتش را بريده‌اند اگر كمتر از ختنه‌گاه را