نيت كند، و بهتر است كه شب اول ماه هم نيت روزه همه ماه را بنمايد.
مسأله ١٥٨٨ - از اول شب ماه رمضان تا اذان صبح هر وقت نيت روزه فردا بكند اشكال ندارد.
مسأله ١٥٨٩ - وقت نيت روزه مستحبى از اول شب است تا موقعى كه به اندازه نيت كردن به مغرب وقت مانده باشد كه اگر تا اين وقت كارى كه روزه را باطل مىكند انجام نداده باشد و نيت روزه مستحبى كند روزه او صحيح است.
مسأله ١٥٩٠ - كسى كه پيش از اذان صبح بدون نيت روزه خوابيده است، اگر پيش از ظهر بيدار شود و نيت كند، روزه او صحيح است چه روزه او واجب باشد چه مستحب. و اگر بعد از ظهر بيدار شود، نمىتواند نيت روزه واجب نمايد.
مسأله ١٥٩١ - اگر بخواهد غير روزه رمضان روزه ديگرى بگيرد بايد آن را معين نمايد، مثلا نيت كند كه روزه قضا يا روزه نذر مىگيرم. ولى در ماه رمضان لازم نيست نيت كند كه روزه ماه رمضان مىگيرم، بلكه اگر نداند ماه رمضان است يا فراموش نمايد، و روزه ديگرى را نيت كند روزه ماه رمضان حساب مىشود.
مسأله ١٥٩٢ - اگر بداند ماه رمضان است و عمدا نيت روزه غير رمضان كند، نه روزه رمضان حساب مىشود و نه روزه‌اى كه قصد كرده است.
مسأله ١٥٩٣ - اگر مثلا به نيت روز اول ماه روزه بگيرد، بعد بفهمد دوم يا سوم بوده، روزه او صحيح است.
مسأله ١٥٩٤ - اگر پيش از اذان صبح نيت كند و بيهوش شود و در بين روز به هوش آيد، روزه آن روز باطل است، گرچه احتياط مستحب است روزه آن روز را تمام نمايد.
مسأله ١٥٩٥ - اگر پيش از اذان صبح نيت كند و مست شود و در بين روز به هوش آيد روزه آن روز باطل است و بايد قضاى آن را به جا آورد.
مسأله ١٥٩٦ - اگر پيش از اذان صبح نيت كند و بخوابد و بعد از مغرب بيدار