جوش آمدن به آنجا رسيده پاك مىشود.
مسأله ٢١١ - تخته يا سنگى كه روى آن، ميت را غسل مىدهند و پارچه‌اى كه با آن، عورت ميت را مىپوشانند و دست كسى كه او را غسل مىدهد، بعد از تمام شدن غسل، پاك مىشود.
مسأله ٢١٢ - كسى كه چيزى را با دست خود، آب مىكشد، اگر دست و آن چيز با هم آب كشيده شود، بعد از پاك شدن آن چيز، دست او هم پاك مىشود.
مسأله ٢١٣ - اگر لباس و مانند آن را با آب قليل، آب بكشند و به اندازه معمول فشار دهند تا آبى كه روى آن ريخته‌اند جدا شود، آبى كه در آن مىماند پاك است.
مسأله ٢١٤ - ظرف نجس را كه با آب قليل آب مىكشند، بعد از جدا شدن آبى كه براى پاك شدن، روى آن ريخته‌اند، قطره‌هاى آبى كه در آن مىماند پاك است.
٨ - بر طرف شدن عين نجاست: مسأله ٢١٥ - اگر بدن حيوان به عين نجس مثل خون، يا متنجس مثل آب نجس، آلوده شود، چنانچه آنها بر طرف شود، بدن آن حيوان، پاك مىشود. و همچنين است باطن بدن انسان مثل توى دهان و بينى، مثلا اگر خونى از لاى دندان بيرون آيد و در آب دهان از بين برود، آب كشيدن توى دهان، لازم نيست.
ولى اگر دندان مصنوعى در دهان نجس شود، بايد آن را آب بكشند به احتياط واجب.
مسأله ٢١٦ - اگر غذا لاى دندان، مانده باشد و داخل دهان، خون بيايد، چنانچه انسان نداند كه خون به غذا رسيده، آن غذا پاك است. و اگر خون به آن برسد بنابر احتياط واجب نجس مىشود.
مسأله ٢١٧ - جايى را كه انسان نمىداند از ظاهر بدن است يا باطن آن، اگر