توضيح المسائل - اراكی، محمد علي - الصفحة ٢٧٠
نفر از خود را پيش مىاندازند و بقيه نماز را با او مىخوانند و اگر امام بفهمد وضويش باطل بوده و يا وضو نگرفته و يا حدثى از او سر بزند كسى را كه داراى شرائط است به جاى خود قرار مىدهد كه بقيه نماز را با مأمومين با او بخوانند و در هر صورت نماز مأمومين صحيح است.
مسأله ١٥١٢ - اگر امام نتوانست كسى تعيين كند و يا مأمومين نتوانستند احتياط واجب آن است كه نماز را به قصد جمعه تمام نمايند و سپس نماز ظهر را بخوانند.
مسأله ١٥١٣ - احتياط آن است كه براى نماز عصر روز جمعه اذان نگويند.
مسأله ١٥١٤ - اگر در بين خطبه افراد پراكنده شدند و براى نماز بازنگشتند و تعداد افراد شركت كننده از پنج نفر كمتر شد بر هر كدام از آنها نماز ظهر واجب است.
مسأله ١٥١٥ - اگر بعد از تحقق مسماى واجب خطبه، كه در مسأله ١٤٩٣ ذكر شد پراكنده شدهاند اگر چه طول بكشد، اعاده خطبه لازم نيست، و هم چنين اگر بعد از تمام شدن خطبه، پراكنده شده باشند و اگر افراد تكميل كننده عدد قبل از تحقق صدق مسماى خطبه و يا در اثناء خطبه به خاطر انصراف از نماز جمعه متفرق شوند و سپس جمع گردند احتياطا خطبه نماز دو مرتبه خوانده شود. و هم چنين در صورتى كه پراكنده شدن افراد شركت كننده به خاطر باران و امثال آن بوده لكن تفرق آن قدر طولانى گردد كه در نزد عرف اجتماع و وحدت صدق نكند در اين صورت نيز خطبه اعاده گردد و اما اگر وحدت و اجتماع صدق كند در اين صورت اعاده لازم نيست.
مسأله ١٥١٦ - اگر امام تكبيرة الاحرام نماز جمعه را گفت و مأمومين متفرق شدند بطورى كه هيچ كس باقى نماند در اين صورت نماز جمعه باطل است ولى احتياط آن است كه آن را به صورت نماز جمعه تمام كند و بعد نماز ظهر را بخواند.