ج: اقوى در دو مسأله موت زوج و زوجه ثبوت تمام مهر است و تنصيف اختصاص به طلاق دارد.
س: مردى داراى دو همسر است در مورد حق قسم و همخوابگى آيا زن حق دارد به شوهر بگويد بايد به اتاق من بيائى؟ ج: آنچه ثابت است از ادله (ان لها ان يبيت الزوج عندها) و در صدق بيتوته فرق نمىكند بين وجهين و بيش از آن بر زوج واجب نيست. پس زوج مىتواند او را به اطاق خود دعوت كند و زوجه حق ندارد.
س: شخصى در ٥٠ سال قبل مهريه زنش را يكصد تومان وجه رائج قرار داده حال امروز كه ورثه مىخواهند مهريه او را بپردازند با ملاحظه قدرت خريد پنجاه سال قبل حساب كنند كه با يكصد تومان مىشد خانه‌اى خريد يا به قيمت امروز؟ ج: گاهى يكصد تومان را طريق قرار مىدهد براى جنس ديگر مثل طلا و نقره در اين صورت قيمت آن موقع را بايد حساب كرد و گاهى موضوعيت دارد. پس قيمت امروز كافى است و فهميدن موضوعيت و طريقيت با قرائن خارجيه است.
س: در عقد متعه مدت ذكر كرده ولى مجهول است مثل قدوم مسافر، آيا باطل است آيا به دائم منقلب مىشود؟ ج: هر گاه اجل را به صورت مره و مرتين ذكر كرده كه به آن مبهمه گفته مىشود كه مورد روايت است منقلب به دائم مىشود و اما اگر اجل به صورت ديگرى باشد احتياط آن است كه بقيه مدت را ببخشد و طلاق دهد و مجددا عقد كند.
س: مردى داراى دو عيال مىباشد از يك عيال دخترى دارد آيا شوهر اين دختر به عيال دوم محرم است؟ ج: داماد هوو به هووى ديگر محرم نيست.
زنى است متهاون در نماز و آنچه شوهر او را نصيحت يا امر به معروف يا تهديد به طلاق كرده اثر نكرده آيا وظيفه دارد او را طلاق دهد يا با او بسازد؟ ج: اگر منجر به ارتداد و انكار ضرورى دين واستخفاف نماز نشود و تنها فاسق