مسأله ٣١٥ - مس نمودن خط قرآن، يعنى رساندن جايى از بدن به خط قرآن براى كسى كه وضو ندارد، حرام است. ولى اگر قرآن را به زبان فارسى يا به زبان ديگر ترجمه كنند مس آن اشكال ندارد.
مسأله ٣١٦ - جلوگيرى بچه و ديوانه از مس خط قرآن واجب نيست، ولى اگر مس نمودن آنان بىاحترامى به قرآن باشد، بايد از آنان جلوگيرى كنند.
مسأله ٣١٧ - كسى كه وضو ندارد، حرام است اسم‌ خداوند متعال را به هر زبانى كه نوشته شده باشد مس نمايد. و هم چنين مس اسم مبارك پيغمبر و امام و حضرت زهرا عليهم السلام اگر بىاحترامى به آنان باشد حرام است، و اگر نه احتياط مستحب آن است كه مس نكند.
مسأله ٣١٨ - اگر پيش از وقت نماز به قصد اين كه با طهارت باشد وضو بگيرد يا غسل كند صحيح است و نزديك وقت نماز هم اگر به قصد مهيا بودن براى نماز وضو بگيرد اشكال ندارد.
مسأله ٣١٩ - كسى كه يقين دارد وقت داخل شده اگر نيت وضوى واجب كند و بعد از وضو بفهمد وقت داخل نشده، وضوى او صحيح است.
مسأله ٣٢٠ - مستحب است انسان براى نماز ميت و زيارت اهل قبور و رفتن به مسجد و حرم امامان عليهم السلام وضو بگيرد، و هم چنين براى همراه داشتن قرآن و خواندن و نوشتن آن و نيز براى مس حاشيه قرآن و براى خوابيدن، وضو گرفتن مستحب است، و نيز مستحب است كسى كه وضو دارد دوباره وضو بگيرد، و اگر براى يكى از اين كارها وضو بگيرد هر كارى را كه بايد با وضو انجام داد، مىتواند به جا آورد مثلا مىتواند با آن وضو نماز بخواند.
چيزهايى كه وضو را باطل مىكند مسأله ٣٢١ - هفت چيز وضو را باطل مىكند: اول بول. دوم: غائط. سوم: باد معده