غصبى نبودن آن خيلى شك مىكند بايد به شك خود اعتنا نكند.
مسأله ٢٩٩ - اگر شك كند كه وضوى او باطل شده يا نه، بنا مىگذارد كه وضوى او باقى است، ولى اگر بعد از بول استبراء نكرده و وضو گرفته باشد و بعد از وضو رطوبتى از او بيرون آيد كه نداند بول است يا چيز ديگر، وضوى او باطل است.
مسأله ٣٠٠ - كسى كه شك دارد وضو گرفته يا نه، بايد وضو بگيرد.
مسأله ٣٠١ - كسى كه مىداند وضو گرفته و حدثى هم از او سر زده، مثلا بول كرده، اگر نداند كدام جلوتر بوده، چنانچه پيش از نماز است بايد وضو بگيرد، مگر آن كه تاريخ وضو را بداند، كه بايد بنا بر وضو داشتن بگذارد، و اگر در بين نماز است بايد نماز را بشكند و وضو بگيرد، مگر تاريخ وضو را بداند و اگر نماز را خوانده است و تاريخ وضو را نمىداند، بايد وضو بگيرد، و بنابر احتياط واجب نمازى را كه خوانده دوباره بخواند.
مسأله ٣٠٢ - اگر بعد از نماز شك كند كه وضو گرفته يا نه، نماز او صحيح است، ولى بايد براى نمازهاى بعد وضو بگيرد.
مسأله ٣٠٣ - اگر در بين نماز شك كند كه وضو گرفته يا نه، نماز او باطل است و بايد وضو بگيرد و نماز را بخواند.
مسأله ٣٠٤ - اگر بعد از نماز شك كند، كه قبل از نماز وضوى او باطل شده يا بعد از نماز، نمازى كه خوانده صحيح است.
مسأله ٣٠٥ - اگر انسان مرضى دارد كه بول او قطره قطره مىريزد يا نمىتواند از بيرون آمدن غائط خوددارى كند چنانچه يقين دارد كه از اول وقت نماز تا آخر آن به مقدار وضو گرفتن و نماز خواندن مهلت پيدا مىكند، بايد نماز را در وقتى كه مهلت پيدا مىكند بخواند، و اگر مهلت او به مقدار كارهاى واجب نماز است، بايد در وقتى كه مهلت دارد فقط كارهاى واجب نماز را بجا آورد و كارهاى مستحب آن مانند اذان و اقامه را ترك نمايد.