مسأله ٢٥٨٨ - اگر مالى را كه نشانه دارد و قيمت آن به ٦ / ١٢ نخود نقره سكه‌دار مىرسد در جايى پيدا كند كه معلوم است بواسطه اعلان صاحب آن پيدا نمىشود بنابر احتياط واجب بايد در روز اول با اجازه حاكم شرع آن را از طرف صاحبش به غير سيد صدقه بدهد و چنانچه صاحبش پيدا شود و به صدقه دادن راضى نشود بايد عوض آن را به او بدهد و ثواب صدقه‌اى كه داده مال خود او است.
مسأله ٢٥٨٩ - اگر چيزى را پيدا كند و به خيال اين كه مال خود او است بردارد بعد بفهمد مال خودش نبوده، بايد تا يك سال اعلان نمايد.
مسأله ٢٥٩٠ - لازم نيست موقع اعلان، جنس چيزى را كه پيدا كرده بگويد بلكه همين قدر كه بگويد چيزى پيدا كرده‌ام كافى است.
مسأله ٢٥٩١ - اگر كسى چيزى را پيدا كند و ديگرى بگويد مال من است، در صورتى بايد به او بدهد كه براى او از نشانه‌هائى كه مىگويد يقين يا اطمينان حاصل شود كه آن چيز مال او است ولى لازم نيست نشانه‌هائى را كه بيشتر اوقات صاحب مال هم متوجه آنها نيست بگويد.
مسأله ٢٥٩٢ - اگر قيمت چيزى كه پيدا كرده به ٦ / ١٢ نخود نقره سكه‌دار برسد چنانچه اعلان نكند و در مسجد، يا جاى ديگرى كه محل اجتماع مردم است بگذارد و آن چيز از بين برود، يا ديگرى آن را بردارد كسى كه آن را پيدا كرده ضامن است.
مسأله ٢٥٩٣ - هر گاه چيزى پيدا كند كه اگر بماند فاسد مىشود بايد تا مقدارى كه ممكن است آن را نگهدارد و بعد با اجازه حاكم شرع قيمت آن را معين كند و خودش بردارد يا بفروشد و پولش را نگهدارد و احتياط واجب آن است كه در فروش آن به خودش يا به ديگرى از حاكم شرع در صورت امكان اجازه بگيرد و در هر صورت بايد تعريف تا يك سال را ادامه دهد تا اگر صاحب آن پيدا شد پول را به او تسليم كند و اگر صاحب آن پيدا نشد از طرف او صدقه بدهد و