توضيح المسائل - اراكی، محمد علي - الصفحة ٤٦٠
كه مادر براى شير دادن از شوهر خود مزد نگيرد و خوب است كه شوهر مزد بدهد و اگر مادر بخواهد بيشتر از دايه مزد بگيرد، شوهر مىتواند بچه را از او گرفته و به دايه بدهد.
مسأله ٢٥٠٢ - مستحب است دايهاى كه براى طفل مىگيرند، دوازده امامى و داراى عقل و عفت و صورت نيكو باشد و مكروه است كم عقل يا غير دوازده امامى يا بد صورت، يا بد خلق، يا زنا زاده باشد و نيز مكروه است دايهاى بگيرند كه بچهاى كه دارد از زنا به دنيا آمده باشد.
مسائل متفرقه شير دادن مسأله ٢٥٠٣ - مستحب است از زنها جلوگيرى كنند كه هر بچهاى را شير ندهند، زيرا ممكن است فراموش شود كه به چه كسانى شير دادهاند و بعدا دو نفر محرم با يكديگر ازدواج نمايند.
مسأله ٢٥٠٤ - كسانى كه بواسطه شير خوردن، خويشى پيدا مىكنند مستحب است يكديگر را احترام نمايند، ولى از يكديگر ارث نمىبرند و حقهاى خويشى كه انسان با خويشان خود دارد براى آنان نيست.
مسأله ٢٥٠٥ - در صورتى كه ممكن باشد، مستحب است بچه را دو سال تمام شير بدهند ولى بنابر مشهور از بيست و يك ماه كمتر نباشد.
مسأله ٢٥٠٦ - اگر بواسطه شير دادن، حق شوهر از بين نرود، زن مىتواند بدون اجازه شوهر، بچه كس ديگر را شير دهد، ولى جايز نيست بچهاى را شير دهد كه بواسطه شير دادن به آن بچه به شوهر خود حرام شود. مثلا اگر شوهر او دختر شيرخوارى را براى خود عقد كرده باشد زن نبايد آن دختر را شير دهد، چون اگر آن دختر را شير دهد خودش مادر زن شوهر مىشود و بر او حرام مىگردد.
مسأله ٢٥٠٧ - اگر كسى بخواهد زن برادرش به او محرم شود، بايد دختر