مسأله ٢٤٣٣ - اگر در عقد دائمى مهر را معين نكنند عقد صحيح است، و چنانچه مرد با زن نزديكى كند، بايد مهر او را مطابق مهر زنهايى كه مثل او هستند بدهد.
مسأله ٢٤٣٤ - اگر موقع خواندن عقد دائمى براى دادن مهر مدتى معين نكرده باشند، زن مىتواند پيش از گرفتن مهر از نزديكى كردن شوهر جلوگيرى كند، چه شوهر توانايى دادن مهر را داشته باشد چه نداشته باشد. ولى اگر پيش از گرفتن مهر به نزديكى راضى شود و شوهر با او نزديكى كند ديگر نمىتواند بدون عذر شرعى از نزديكى شوهر جلوگيرى نمايد.
متعه يا صيغه مسأله ٢٤٣٥ - صيغه كردن زن اگر چه براى لذت بردن هم نباشد صحيح است.
مسأله ٢٤٣٦ - احتياط واجب آن است كه شوهر بيش از چهار ماه، نزديكى با متعه خود را ترك نكند.
مسأله ٢٤٣٧ - زنى كه صيغه مىشود اگر در عقد شرط كند كه شوهر با او نزديكى نكند، عقد و شرط او صحيح است و شوهر فقط مىتواند لذتهاى ديگر از او ببرد، ولى اگر بعدا به نزديكى راضى شود، شوهر مىتواند با او نزديكى نمايد.
مسأله ٢٤٣٨ - زنى كه صيغه شده اگر چه آبستن شود حق خرجى ندارد.
مسأله ٢٤٣٩ - زنى كه صيغه شده حق همخوابى ندارد و از شوهر ارث نمىبرد، و شوهر هم از او ارث نمىبرد مگر در صورتى كه ارث بردن را شرط كنند.
مسأله ٢٤٤٠ - زنى كه صيغه شده اگر نداند كه حق خرجى و هم خوابى ندارد عقد او صحيح است و براى آن كه نمىدانسته، حقى به شوهر پيدا نمىكند.
مسأله ٢٤٤١ - زنى كه صيغه شده، مىتواند بدون اجازه شوهر از خانه بيرون