مسأله ٢١٨٢ - هر وقت يكى از شريكها تقاضا كند كه سرمايه شركت را قسمت كنند، اگر چه شركت مدت داشته باشد، بايد ديگران قبول نمايند. مگر آن كه قسمت مشتمل بر رد يا مستلزم ضرر بر شريك ديگر باشد، كه در اين صورت نمىتواند او را وادار به قبول قسمت نمايد.
مسأله ٢١٨٣ - اگر يكى از شريكها بميرد، يا ديوانه، يا بيهوش شود، يا سفيه شود يعنى مال خود را در كارهاى بيهوده مصرف كند، شريكهاى ديگر نمىتوانند در مال شركت تصرف كنند.
مسأله ٢١٨٤ - اگر شريك، چيزى را نسيه براى خود بخرد، نفع و ضررش مال خود او است ولى اگر براى شركت بخرد و شريك ديگر بگويد به آن معامله راضى هستم، نفع و ضررش مال هر دوى آنان است.
مسأله ٢١٨٥ - اگر با سرمايه شركت معامله‌اى كنند، بعد بفهمند شركت باطل بوده چنانچه اجازه هر يك از شريكها مقيد به صحيح بودن شركت نباشد معامله صحيح است و هر چه از آن معامله پيدا شود، مال همه آنان است، و اگر اجازه هر يك مقيد به صحيح بودن شركت باشد در صورتى كه بگويد به آن معامله راضى هستم معامله صحيح و اگر نه باطل مىباشد. و در هر صورت هر كدام آنان كه براى شركت كارى كرده است، اگر با امر ديگرى آن كار را انجام داده باشد، مىتواند مزد زحمتهاى خود را از شريكهاى ديگر بگيرد.