روغنى كه آن را به پيه مخلوط كرده است و اين عمل را غش مىگويند، از پيغمبر اكرم صلى الله عليه وآله و سلم منقول است كه فرمود: از ما نيست كسى كه در معامله با مسلمانان غش كند يا به آنان ضرر بزند يا تقلب و حيله نمايد و هر كه با برادر مسلمان خود غش كند، خداوند بركت روزى او را مىبرد و راه معاش او را مىبندد و او را به خودش واگذار مىكند.
مسأله ٢٠٨٢ - فروختن چيز پاكى كه نجس شده و آب كشيدن آن ممكن است اشكال ندارد ولى اگر مشترى بخواهد آن چيز را بخورد بنابر احتياط واجب بايد فروشنده نجس بودن آن را به او بگويد.
مسأله ٢٠٨٣ - اگر چيز پاكى مانند روغن و نفت كه آب كشيدن آن ممكن نيست نجس شود، چنانچه مثلا روغن نجس را براى خوردن به خريدار بدهند اين عمل حرام است و چنانچه منفعت حلال ديگرى نداشته باشد، معامله نيز باطل است و اگر براى كارى بخواهند كه شرط آن پاك بودن نيست مثلا بخواهند نفت نجس را بسوزانند، فروش آن اشكال ندارد.
مسأله ٢٠٨٤ - بنابر احتياط واجب بايد دوايى را كه مثل شراب، عين آن نجس است معامله نكنند، ولى معامله دوايى كه عينش نجس نيست اگر به آن احتياج داشته باشند اشكال ندارد.
مسأله ٢٠٨٥ - خريد و فروش روغن و دواهاى روان و عطرهايى كه از ممالك غير اسلامى مىآورند اگر نجس بودن آنها معلوم نباشد اشكال ندارد، ولى روغنى را كه از حيوان بعد از جان دادن آن مىگيرند، چنانچه در شهر كفار از دست كافر بگيرند و از حيوانى باشد كه اگر رگ آن را ببرند خون از آن جستن مىكند، نجس است و معامله آن باطل مىباشد. بلكه اگر در شهر مسلمانان هم از دست كافر بگيرند معامله آن باطل است مگر آن كه بدانند كه آن كافر از مسلمان خريده است.
مسأله ٢٠٨٦ - اگر روباه را به غير دستورى كه در شرع معين شده كشته باشند،