مسأله ٢٠٠٦ - اجرت وزن كردن، پيمانه نمودن گندم و جو و كشمش و خرمايى را كه براى زكات مىدهد با خود او است.
مسأله ٢٠٠٧ - كسى كه ٢ مثقال و ١٥ نخود نقره يا بيشتر از بابت زكات بدهكار است، مىتواند كمتر از ٢ مثقال و ١٥ نخود نقره هم به يك فقير بدهد و نيز اگر غير نقره چيز ديگرى مثل گندم و جو بدهكار باشد و قيمت آن به ٢ مثقال و ١٥ نخود نقره هم برسد مىتواند به يك فقير كمتر از آن بدهد.
مسأله ٢٠٠٨ - مكروه است انسان از مستحق درخواست كند كه زكاتى را كه از او گرفته به او بفروشد، ولى اگر مستحق بخواهد چيزى را كه گرفته بفروشد بعد از آن كه به قيمت رساند، كسى كه زكات را به او داده در خريدن آن بر ديگران مقدم است و كراهت ندارد.
مسأله ٢٠٠٩ - اگر شك كند زكاتى را كه بر او واجب بوده داده يا نه بايد زكات را بدهد، مگر آن كه نسبت به پرداخت زكات سالهاى قبل شك كند كه در اين صورت پرداخت زكات واجب نيست.
مسأله ٢٠١٠ - فقير نمىتواند زكات را به كمتر از مقدار آن صلح كند يا چيزى را گران تر از قيمت آن بابت زكات قبول نمايد، يا زكات را از مالك بگيرد و به او ببخشد. ولى كسى كه زكات زيادى بدهكار است و فقير شده و نمىتواند زكات را بدهد، چنانچه بخواهد توبه كند، فقير مىتواند زكات را از او بگيرد و به او ببخشد.
مسأله ٢٠١١ - انسان مىتواند از زكات، قرآن يا كتاب دينى يا كتاب دعا بخرد و وقف نمايد، اگر چه بر اولاد خود و بر كسانى وقف كند كه خرج آنان بر او واجب است. و نيز مىتواند توليت وقف را براى خود يا اولاد خود قرار دهد.
مسأله ٢٠١٢ - بنابر احتياط واجب انسان نمىتواند از زكات ملك بخرد و بر اولاد خود يا بر كسانى كه مخارج آنان بر او واجب است وقف نمايد كه عايدى آن را به مصرف مخارج خود برسانند.
مسأله ٢٠١٣ - فقير مىتواند براى رفتن به حج و زيارت و مانند اينها زكات بگيرد.