مسأله ١٩٧٨ - اگر انسان زكات به پسرش بدهد كه خرج زن و نوكر و كلفت خود نمايد اشكال ندارد.
مسأله ١٩٧٩ - اگر پسر به كتابهاى علمى دينى احتياج داشته باشد پدر مىتواند براى خريدن آنها به او زكات بدهد.
مسأله ١٩٨٠ - پدر مىتواند به پسرش زكات بدهد كه براى خود زن بگيرد پسر هم مىتواند براى آن كه پدرش زن بگيرد زكات خود را به او بدهد.
مسأله ١٩٨١ - به زنى كه شوهرش مخارج او را مىدهد، يا خرجى نمىدهد، ولى زن مىتواند او را به دادن خرجى مجبور كند، نمىشود زكات داد.
مسأله ١٩٨٢ - زنى كه صيغه شده اگر فقير باشد، شوهرش و ديگران مىتوانند به او زكات بدهند. ولى اگر شوهرش در ضمن عقد شرط كند كه مخارج او را بدهد، يا به جهت ديگرى دادن مخارجش بر او واجب باشد، در صورتى كه بتواند مخارج آن زن را بدهد نمىشود به آن زن زكات داد.
مسأله ١٩٨٣ - زن مىتواند به شوهر فقير خود زكات بدهد، اگر چه شوهر زكات را صرف مخارج خود آن زن نمايد.
مسأله ١٩٨٤ - سيد نمىتواند از غير سيد زكات بگيرد، ولى اگر خمس و ساير وجوهات كفايت مخارج او را نكند و از گرفتن زكات ناچار باشد، مىتواند از غير سيد زكات بگيرد. ولى احتياط واجب آن است كه اگر ممكن باشد فقط به مقدارى كه براى مخارج روزانه‌اش ناچار است بگيرد.
مسأله ١٩٨٥ - به كسى كه معلوم نيست سيد است يا نه، مىشود زكات داد.
نيت زكات مسأله ١٩٨٦ - انسان بايد زكات را به قصد قربت يعنى براى انجام فرمان خداوند عالم بدهد و احتياط واجب است در نيت معين كند كه آنچه را مىدهد