پرداخت كرده باشد مىتواند از فروشنده بگيرد.
مسأله ١٩٠٠ - اگر وزن گندم و جو و خرما و كشمش موقعى كه تر است به ٢٨٨ من و ٤٥ مثقال كم برسد و بعد از خشك شدن كمتر از اين مقدار شود، زكات آن واجب نيست.
مسأله ١٩٠١ - اگر بخواهد از گندم يا جو يا خرما يا انگور قبا از خشك شدن، بيشتر از متعارف مصرف كند چنانچه خشك آنها قبل از مصرف به نصاب مىرسد، زكات آنچه را بيش از متعارف مصرف كرده، ضامن است.
مسأله ١٩٠٢ - خرمايى كه تازه آن را مىخورند و اگر بماند خيلى كم مىشود يا بعد از خشك شدن، خرما به آن نمىگويند، چنانچه مقدارى باشد كه خشك آن به ٢٨٨ من و ٤٥ مثقال كم برسد، زكات آن واجب است.
مسأله ١٩٠٣ - گندم و جو و خرما و كشمشى كه زكات آنها را داده اگر چند سال هم نزد او بماند زكات ندارد.
مسأله ١٩٠٤ - اگر گندم و جو و خرما و انگور، هم از آب باران مشروب شود، و هم از آب دلو و مانند آن استفاده كند، چنانچه طورى باشد كه بگويند با دلو آبيارى شده نه باران، زكات آن بيست يك است، و اگر بگويند با آب باران آبيارى شده، آبيارى شده، زكات آن ده يك است مسأله ١٩٠٥ - اگر گندم و جو و خرما و انگور، هم از آب باران مشروب شود، و هم از آب دلو و مانند آن استفاده كند، چنانچه طورى باشد كه بگويند آبيارى با دلو و مانند آن غلبه داشته، زكات آن بيست يك است، و اگر بگويند با آبيارى با آب نهر و باران غلبه داشته زكات آن ده يك است اگر نگويند آب باران و نهر يا آب دلو و مانند آن غلبه داشته بايد نصف آن را ده يك و نصف ديگر را بيست يك زكات بدهد.
مسأله ١٩٠٦ - اگر شك كند كه آبيارى با آب باران شده يا آبيارى به دلو، بيست يك كافى مىباشد و احتياط مستحب است كه ده يك بدهد.