مسأله ١٦٥٢ - اگر بداند كه روزه است و عمدا براى غسل سر را در آب فرو برد، چنانچه روزه او، روزه واجبى باشد، كه مثل روزه كفاره وقت معينى ندارد، غسل صحيح و روزه باطل مىباشد، ولى اگر واجب معين باشد، اگر به فرو بردن سر در آب، قصد غسل كند، روزه و غسل او باطل است مگر آن كه در زير آب، يا در حال خارج شدن از آب نيت غسل كند كه در اين صورت غسل او صحيح است و اما اگر روزه ماه رمضان باشد، هم غسل و هم روزه باطل است مگر در حال خارج شدن از آب نيت غسل كند كه در اين صورت غسل او صحيح است.
مسأله ١٦٥٣ - اگر براى آن كه كسى را از غرق شدن نجات دهد سر را در آب فرو برد، اگر چه نجات دادن او واجب باشد، روزه‌اش باطل مىشود.
٧ - باقى ماندن بر جنابت و حيض و نفاس تا اذان صبح: مسأله ١٦٥٤ - اگر جنب در روزه رمضان و قضاء آن تا اذان صبح غسل نكند، يا اگر وظيفه او تيمم است عمدا تيمم نكند، روزه‌اش باطل است و چنانچه ترك غسل يا تيمم عمدى نبوده، بنابر احتياط واجب روزه‌اش باطل است.
مسأله ١٦٥٥ - اگر در روزه واجب غير رمضان تا اذان صبح غسل نكند و تيمم هم ننمايد روزه‌اش بنا بر احتياط واجب باطل است.
مسأله ١٦٥٦ - كسى كه جنب است و مىخواهد روزه واجبى بگيرد كه مثل روزه رمضان وقت آن معين است، چنانچه عمدا غسل نكند تا وقت تنگ شود، مىتواند با تيمم روزه بگيرد و صحيح است.
مسأله ١٦٥٧ - اگر جنب در ماه رمضان غسل را فراموش كند و بعد از يك روز يادش بيايد، بايد روزه آن روز را قضا نمايد و اگر بعد از چند روز يادش بيايد، بايد روزه هر چند روزى را كه يقين دارد جنب بوده قضا نمايد مثلا اگر نمىداند سه روز جنب بوده يا چهار روز، بايد روزه سه روز را قضا كند.
مسأله ١٦٥٨ - كسى كه در شب ماه رمضان براى غسل وقت ندارد، اگر خود