بايستند و امام جلوتر از ديگران نايستد.
مسأله ١٤٧٣ - مستحب است امام در وسط صف بايستد و اهل علم و كمال و تقوى در صف اول بايستند.
مسأله ١٤٧٤ - مستحب است صفهاى جماعت منظم باشد و بين كسانى كه در يك صف ايستاده‌اند فاصله نباشد و شانه آنها رديف يكديگر باشد.
مسأله ١٤٧٥ - مستحب است هنگام گفتن (قد قامت الصلاة) مأمومين برخيزند.
مسأله ١٤٧٦ - مستحب است امام جماعت حال مأمومى را كه از ديگران ضعيف تر است رعايت كند و قنوت و ركوع و سجود را طول ندهد، مگر بداند همه كسانى كه به او اقتدا كرده‌اند مايلند.
مسأله ١٤٧٧ - مستحب است امام جماعت در حمد و سوره و ذكرهايى كه بلند مىخواند صداى خود را به قدرى بلند كند كه ديگران بشنوند، ولى بايد بيش از اندازه صدا را بلند نكند.
مسأله ١٤٧٨ - اگر امام در ركوع بفهمد كسى تازه رسيده و مىخواهد اقتدا كند مستحب است ركوع را دو برابر هميشه طول بدهد و بعد برخيزد، اگر چه بفهمد كس ديگرى هم براى اقتدا وارد شده است.
چيزهايى كه در نماز جماعت مكروه است مسأله ١٤٧٩ - اگر در صفهاى جماعت جا باشد، مكروه است انسان تنها بايستد.
مسأله ١٤٨٠ - مكروه است مأموم ذكرهاى نماز را طورى بگويد كه امام بشنود.
مسأله ١٤٨١ - مسافرى كه نماز ظهر و عصر و عشا را دو ركعت مىخواند مكروه است در اين نمازها به كسى كه مسافر نيست اقتدا كند و كسى كه مسافر نيست