مسأله ١٣٩٤ - مستحب است انسان صبر كند كه نماز را به جماعت بخواند و نماز جماعت از نماز اول وقت كه فرادى يعنى تنها خوانده شود بهتر است. و نيز نماز جماعتى را كه مختصر بخوانند از نماز فرادى كه آن را طول بدهند بهتر مىباشد.
مسأله ١٣٩٥ - وقتى كه جماعت برپا مىشود، مستحب است كسى كه نمازش را فرادى خوانده دوباره با جماعت بخواند. و اگر بعد بفهمد كه نماز اولش باطل بوده، نماز دوم او كافى است.
مسأله ١٣٩٦ - اگر امام يا مأموم بخواهد نمازى را كه به جماعت خوانده دوباره با جماعت بخواند اشكال ندارد مگر آن كه در نمازى كه خوانده مأموم بوده، و در نمازى كه دوباره مىخواند امام جماعت باشد.
مسأله ١٣٩٧ - كسى كه در نماز وسواس دارد و فقط در صورتى كه نماز را با جماعت بخواند از وسواس راحت مىشود، بايد نماز را با جماعت بخواند.
مسأله ١٣٩٨ - اگر پدر يا مادر به فرزند خود امر كند كه نماز را به جماعت بخواند، نماز جماعت بر او واجب مىشود.
مسأله ١٣٩٩ - نمازهاى مستحبى را نمىشود به جماعت خواند، مگر نماز استسقاء كه براى آمدن باران مىخوانند. و نمازهايى كه واجب بوده و به جهتى مستحب شده است، مانند نماز عيد فطر و قربان كه در زمان امام (عليه السلام) واجب بوده و بواسطه غائب شدن ايشان مستحب مىباشد.
مسأله ١٤٠٠ - موقعى كه امام جماعت نماز يوميه مىخواند، هر كدام از نمازهاى يوميه را مىشود به او اقتدا كرد ولى اگر نماز يوميه‌اش را احتياطا دوباره مىخواند فقط در صورتى كه مأموم احتياطش با امام يكى باشد مىتواند به او اقتدا كند.
مسأله ١٤٠١ - اگر امام جماعت قضاى نماز يوميه خود را مىخواند مىشود به او اقتدا كرد، ولى اگر نمازش را احتياطا قضا مىكند، يا قضاى احتياطى نماز