واجب نيست فورا آن را به جا آورد.
مسأله ١٣٦٦ - كسى كه نماز قضا دارد مىتواند نماز مستحبى بخواند.
مسأله ١٣٦٧ - اگر انسان احتمال دهد كه نماز قضايى دارد يا نمازهايى را كه خوانده صحيح نبوده، مستحب است احتياطا قضاى آن را به جا آورد.
مسأله ١٣٦٨ - قضاى نمازهاى يوميه بايد به ترتيب خوانده شود مثلا كسى كه يك روز نماز عصر و روز بعد نماز ظهر را نخوانده، بايد اول نماز عصر و بعد از آن نماز ظهر را قضا نمايد.
مسأله ١٣٦٩ - اگر بخواهد قضاى چند نماز غير يوميه مانند نماز آيات را بخواند يا مثلا بخواهد قضاى يك نماز يوميه و چند نماز غير يوميه را بخواند، لازم نيست آنها را به ترتيب به جا آورد.
مسأله ١٣٧٠ - اگر ترتيب نمازهائى را كه نخوانده فراموش كند بايد طورى آنها را بخواند كه يقين كند به ترتيبى كه قضا شده به جا آورده است مثلا اگر قضاى يك نماز ظهر و يك نماز مغرب بر او واجب است و نمىداند كدام اول قضا شده، بايد اول يك نماز مغرب و بعد از آن يك نماز ظهر و دوباره نماز مغرب را بخواند، يا اول يك نماز ظهر و بعد از آن يك نماز مغرب و دوباره نماز ظهر را بخواند، تا يقين كند هر كدام را كه اول قضا شده است خوانده است، ولى اگر نمازهائى كه ترتيب آنها را فراموش كرده بقدرى زياد باشد كه اگر بخواهد به ترتيب بخواند خيلى مشقت دارد، لازم نيست آنها را به ترتيب به جا آورد.
مسأله ١٣٧١ - اگر كسى كه نمازهايى از او قضا شده مىداند كدام يك جلوتر قضا شده بايد به ترتيب قضا كند. و آنچه اول قضا شده اول بخواند و دومى را بعد و همين طور.
مسأله ١٣٧٢ - اگر براى ميتى مىخواهند نماز قضا بدهند و مىدانند آن ميت ترتيب قضا شدن را مىدانسته بايد طورى قضا را به جا بياورند كه ترتيب حاصل شود.