چهار ركعتى تمام كند، و احتياط مستحب آن است كه بعد از تمام شدن نماز دوباره آن نماز را چهار ركعتى بخواند.
مسأله ١٣٦٠ - مسافرى كه نماز نخوانده، اگر پيش از تمام شدن وقت به وطنش برسد، يا به جايى برسد كه مىخواهد ده روز در آن جا بماند، بايد نماز را تمام بخواند و كسى كه مسافر نيست، اگر در اول وقت نماز نخواند و مسافرت كند، در سفر بايد نماز را شكسته بخواند.
مسأله ١٣٦١ - اگر از مسافرى كه بايد نماز را شكسته بخواند نماز ظهر يا عصر يا عشا قضا شود، بايد آن را دو ركعتى قضا نمايد اگر چه در غير سفر بخواهد قضاى آن را به جا آورد. و اگر از كسى كه مسافر نيست يكى از اين سه نماز قضا شود، بايد چهار ركعتى قضا نمايد اگر چه در سفر بخواهد آن را قضا نمايد.
مسأله ١٣٦٢ - مستحب است مسافر بعد از هر نمازى كه شكسته مىخواند سى مرتبه بگويد (سبحان الله و الحمد لله ولا إله الا الله و الله اكبر). و اگر چه گفتن آن بعد از هر نماز بعنوان تعقيب مستحب است ولى در تعقيب نماز ظهر و عصر و عشا بيشتر سفارش شده است. بلكه بهتر است در تعقيب اين سه نماز شصت مرتبه بگويد.
نماز قضا مسأله ١٣٦٣ - كسى كه نماز واجب خود را در وقت آن نخوانده بايد قضاى آن را به جا آورد، اگر چه در تمام وقت نماز خواب مانده يا بواسطه مستى نماز نخوانده باشد، ولى نمازهاى يوميه‌اى را كه زن در حال حيض يا نفاس نخواند، قضا ندارد.
مسأله ١٣٦٤ - اگر بعد از وقت نماز بفهمد نمازى را كه خوانده باطل بوده، بايد قضاى آن را بخواند.
مسأله ١٣٦٥ - كسى كه نماز قضا دارد، بايد در خواندن آن كوتاهى نكند ولى