مسأله ١٣٣١ - مسافرى كه مىخواهد ده روز در محلى بماند، اگر از اول قصد داشته باشد كه در بين ده روز به مزارع و باغات آنجا برود، به مقدارى كه رفتن به آن جا منافى با صدق اقامت در بلد نباشد يعنى عرفا بگويند در يك محل مىماند، بايد در تمام ده روز نماز را تمام بخواند و همچنين اگر بخواهد به خارج از محدوده ترخص، تا كمتر از چهار فرسخ برود و زود برگردد به طورى كه عرفا نگويند در يك محل نمىماند مثل اين كه بخواهد همان روز برگردد بايد نماز را تمام بخواند.
مسأله ١٣٣٢ - مسافرى كه تصميم ندارد ده روز در محلى بماند مثلا قصدش اين است كه اگر رفيقش بيايد، يا منزل خوبى پيدا كند، ده روز بماند، بايد نماز را شكسته بخواند.
مسأله ١٣٣٣ - كسى كه تصميم دارد، ده روز در محلى بماند، اگر چه احتمال بدهد كه براى ماندن او مانعى برسد، بايد نماز را تمام بخواند.
مسأله ١٣٣٤ - اگر مسافر بداند كه مثلا ده روز يا بيشتر به آخر ماه مانده و قصد كند كه تا آخر ماه در جايى بماند، بايد نماز را تمام بخواند ولى اگر نداند تا آخر ماه چقدر مانده و قصد كند كه تا آخر ماه بماند بايد نماز را شكسته بخواند اگر چه از موقعى كه قصد كرده تا آخر ماه ده روز يا بيشتر باشد.
مسأله ١٣٣٥ - اگر مسافر قصد كند ده روز در محلى بماند، چنانچه پيش از خواندن يك نماز چهار ركعتى از ماندن منصرف شود، يا مردد شود كه در آن جا بماند يا به جاى ديگر برود، بايد نماز را شكسته بخواند و اگر بعد از خواندن يك نماز چهار ركعتى از ماندن منصرف شود، يا مردد شود تا وقتى در آن جا هست، بايد نماز را تمام بخواند.
مسأله ١٣٣٦ - مسافرى كه قصد كرده ده روز در محلى بماند، اگر روزه بگيرد و بعد از ظهر از ماندن در آن جا منصرف شود، چنانچه يك نماز چهار ركعتى خوانده باشد، روزه‌اش صحيح است و تا وقتى در آن جا هست بايد نمازهاى خود