اذان است يا صداى ديگر، و هم چنين اگر بفهمد اذان مىگويند و كلمات آن را تشخيص ندهد، بنا بر احتياط واجب بايد هم شكسته و هم تمام بخواند.
مسأله ١٣١٦ - اگر بقدرى دور شود كه اذان خانه‌ها را نشنود ولى اذان شهر را كه معمولا در جاى بلند مىگويند بشنود. نبايد نماز را شكسته بخواند.
مسأله ١٣١٧ - اگر به جايى برسد كه اذان شهر را كه معمولا در جاى بلند مىگويند نشنود ولى اذانى را كه در جاى خيلى بلند مىگويند بشنود، بايد نماز را شكسته بخواند.
مسأله ١٣١٨ - اگر چشم يا گوش او يا صداى اذان غير معمولى باشد در محلى بايد نماز را شكسته بخواند كه چشم متوسط ديوار خانه‌ها را نبيند و گوش متوسط صداى اذان معمولى را نشنود.
مسأله ١٣١٩ - اگر بخواهد در محلى نماز بخواند كه شك دارد به حد ترخص يعنى جايى كه اذان را نشنود و او را نبينند، رسيده يا نه، بايد نماز را تمام بخواند.
و در موقع برگشتن اگر شك كند كه به حد ترخص رسيده يا نه، بايد شكسته بخواند.
مسأله ١٣٢٠ - مسافرى كه در سفر از وطن خود عبور مىكند، وقتى به جايى برسد كه اهل وطن او را ببينند و صداى اذان آن را بشنود بايد نماز را تمام بخواند.
مسأله ١٣٢١ - مسافرى كه در بين مسافرت به وطنش رسيده، تا وقتى در آن جا هست بايد نماز را تمام بخواند. ولى اگر بخواهد از آن جا هشت فرسخ برود، يا چهار فرسخ برود و برگردد، وقتى به جايى برسد كه اهل وطن او را نبينند و صداى اذان آن را نشنود، بايد نماز را شكسته بخواند.
مسأله ١٣٢٢ - محلى را كه انسان براى اقامت و زندگى خود اختيار كرده وطن او است، چه در آنجا به دنيا آمده و وطن پدر و مادرش باشد، يا خودش آنجا را براى زندگى اختيار كرده باشد.
مسأله ١٣٢٣ - اگر قصد دارد در محلى كه وطن اصليش نيست مدتى بماند و