مال و جلوگيرى از ضرر مالى يا بدنى مانعى ندارد.
مسأله ١١٥٢ - اگر حفظ جان خود انسان يا كسى كه حفظ جان او واجب است يا حفظ مالى كه نگهدارى آن واجب مىباشد، بدون شكستن نماز ممكن نباشد بايد نماز را بشكند ولى شكستن نماز براى مالى كه اهميت ندارد مكروه است.
مسأله ١١٥٣ - اگر در وسعت وقت مشغول نماز باشد و طلبكار طلب خود را از او مطالبه كند، چنانچه بتواند در بين نماز طلب او را بدهد، بايد در همان حال بپردازد و اگر بدون شكستن نماز، دادن طلب او ممكن نيست بايد نماز را بشكند و طلب او را بدهد، بعد نماز را بخواند.
مسأله ١١٥٤ - اگر در بين نماز بفهمد كه مسجد نجس است، بايد نماز را تمام كند، و بعد از آن مسجد را تطهير نمايد و نبايد نماز را قطع كند مگر آن كه وقت وسعت داشته باشد و طورى است كه بعد از نماز قدرت بر تطهير آن ندارد، كه واجب است نماز را قطع كند و مسجد را تطهير نمايد و بعد از آن نماز را اعاده نمايد مسأله ١١٥٥ - كسى كه بايد نماز را بشكند، اگر نماز را تمام كند معصيت كرده، ولى نماز او صحيح است اگر چه احتياط مستحب آن است كه دوباره بخواند.
مسأله ١١٥٦ - اگر پيش از آن كه به اندازه ركوع خم شود، يادش بيايد كه اذان يا اقامه را فراموش كرده، چنانچه وقت نماز وسعت دارد، مىتواند براى گفتن آنها نماز را بشكند.
شكيات شكيات نماز ٢٣ قسم است: هشت قسم آن شكهايى است كه نماز را باطل