توضيح المسائل - اراكی، محمد علي - الصفحة ٢٠
مسأله ٨٤ - فضله پرندگان حرام گوشت بنا بر اقوى نجس نمىباشد، اگر چه احتياط مستحب است كه از آن اجتناب شود.
مسأله ٨٥ - بول و غائط حيوان نجاستخوار، نجس است و همچنين است بول و غائط حيوانى كه انسان آن را وطى كرده، يعنى با آن نزديكى نموده، و گوسفندى كه شير خوك خورده است.
٣ - منى مسأله ٨٦ - منى حيوانى كه خون جهنده دارد، نجس است.
٤ - مردار مسأله ٨٧ - مردار حيوانى كه خون جهنده دارد، نجس است، چه خودش مرده باشد يا به غير دستورى كه در شرع معين شده، آن را كشته باشند. و ماهى چون خون جهنده ندارد اگر چه در آب بميرد، پاك است.
مسأله ٨٨ - چيزهائى از مردار كه مثل پشم و مو و كرك و استخوان و دندان، روح نداشته، اگر از غير حيوانى باشد كه مثل سگ نجس است، پاك مىباشد.
مسأله ٨٩ - اگر از بدن انسان يا حيوانى كه خون جهنده دارد در حالى كه زنده است، گوشت يا چيز ديگرى را كه روح دارد، جدا كنند، نجس است.
مسأله ٩٠ - پوستهاى مختصر لب و جاهاى ديگر كه از بدن جدا مىشود، پاك است.
مسأله ٩١ - تخم مرغى كه از شكم مرغ مرده بيرون مىآيد، اگر پوست روى آن سفت شده باشد، پاك است، ولى ظاهر آن را بايد آب كشيد.
مسأله ٩٢ - اگر بره و بزغاله، پيش از آن كه علفخوار شوند، بميرند پنير مايهاى كه در شيردان آنها مىباشد پاك است، ولى ظاهر آن را بايد آب كشيد.
مسأله ٩٣ - دواجات روان و عطر و روغن و واكس و صابون كه از خارج