مكان نمازگزار مكان نمازگزار چند شرط دارد: شرط اول آن كه مباح باشد.
مسأله ٨٦٠ - كسى كه در ملك غصبى نماز مىخواند اگر چه روى فرش و تخت و مانند اينها باشد، نمازش باطل است و نماز خواندن در زير سقف غصبى و خيمه غصبى در صورتى كه عرفا بگويند تصرف در ملك غصبى است نماز باطل مىباشد. مانند جائى كه بواسطه سرما يا گرما و يا جهات ديگر، اگر سقف نمىداشت نمىتوانست نماز بخواند.
مسأله ٨٦١ - نماز خواندن در ملكى كه منفعت آن مال ديگرى است بدون اجازه كسى كه منفعت ملك، مال او مىباشد باطل است، مثلا در خانه اجاره‌اى اگر صاحب خانه يا ديگرى بدون اجازه كسى كه آن خانه را اجاره كرده نماز بخواند، نمازش باطل است، و هم چنين است اگر در ملكى كه ديگرى در آن حقى دارد نماز بخواند، مثلا اگر ميت وصيت كرده باشد كه ثلث مال او را به مصرفى برسانند، تا وقتى ثلث را جدا نكنند نمىشود در ملك او نماز خواند.
مسأله ٨٦٢ - كسى كه در مسجد نشسته، اگر ديگرى جاى او را غصب كند و در آن جا نماز بخواند بنابر احتياط واجب بايد دوباره نمازش را در محل ديگرى بخواند.
مسأله ٨٦٣ - اگر در جايى كه نمىداند غصبى است نماز بخواند و بعد از نماز بفهمد، يا در جايى كه غصبى بودن آن را فراموش كرده نماز بخواند و بعد از نماز يادش بيايد، نماز او صحيح است.
مسأله ٨٦٤ - اگر بداند جايى غصبى است ولى نداند كه در جاى غصبى نماز باطل است و در آن جا نماز بخواند، نماز او باطل مىباشد.