تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٨٠ - آئين تو عصاره آئين همه انبياست

و به همين دليل در قرآن و روايات اسلامى سخنى از كتب آسمانى قبل از نوح نيامده است.

٤- قابل توجه اينكه در ذكر اين پنج تن نخست از نوح ع سخن به ميان آمده، سپس از پيامبر اسلام ص و بعد از ابراهيم ع و موسى ع و عيسى ع اين ترتيب بندى به خاطر اين است كه نوح به خاطر آغازگر بودنش در آغاز قرار گرفته، و پيامبر اسلام ص بخاطر عظمتش بلافاصله بعد از او و ديگران به ترتيب زمان ظهور بعد از آنها.

٥- اين نكته نيز قابل توجه است كه در مورد پيامبر اسلام ص تعبير به اوحينا اليك (وحى بر تو فرستاديم) مى‌كند، اما در باره سايرين تعبير به" توصيه" شده است، شايد اين تفاوت تعبير براى اهميت اسلام نسبت به ساير اديان آسمانى است.

٦- در پايان آيه، در مورد چگونگى گزينش پيامبران تعبير به" من يشاء" (هر كس را بخواهد) كه اشاره سر بسته‌اى است به شايستگيهاى وجودى رسولان الهى.

اما در مورد امتها تعبير به" من ينيب" (كسى كه به سوى خدا بازگردد، و از گناه توبه كند و از در اطاعت در آيد) تا معيار هدايت الهى و شرايط آن براى همگان روشن گردد و راه وصول به درياى رحمتش را بيابند.

در حديث قدسى آمده است:

من تقرب منى شبرا تقربت منه ذراعا و من أتانى يمشى، اتيته هرولة:

" كسى كه يك وجب به سوى من آيد من يك ذراع به سوى او مى‌روم، و كسى كه آهسته به سوى من بيايد من شتابان به سوى او مى‌روم"! [١]

[١]" تفسير كبير" فخر رازى جلد ٢٧ صفحه ١٥٧ (ذيل آيات مورد بحث)