تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٨٨ - تفسير آن گونه كه مامور شدهاى استقامت كن!

اصولا نيازى به احتجاج و استدلال نيست چرا كه حق به قدر كافى واضح شده، از اين گذشته سرانجام همه ما در يك جا جمع مى‌شويم و" خداوند ما و شما را در قيامت جمع مى‌كند" (اللَّهُ يَجْمَعُ بَيْنَنا) [١] و قاضى همه ما در آن روز يكى است آرى" بازگشت همه به سوى او است" (وَ إِلَيْهِ الْمَصِيرُ).

به اين ترتيب هم خداى ما يكى است، و هم سرانجام ما يك‌جاست، و هم قاضى دادگاه و مرجع امورمان، و از اين گذشته همه در برابر اعمالمان مسئوليم، و هيچيك امتيازى بر ديگرى جز به ايمان و عمل پاك نداريم.

در حديثى از پيغمبر گرامى اسلام ص مى‌خوانيم:

ثلاث منجيات، و ثلاث مهلكات، فالمنجيات: العدل فى الرضا و الغضب، و القصد فى الغنى و الفقر، و خشية اللَّه فى السر و العلانية، و المهلكات: شح مطاع، و هوى متبع، و اعجاب المرء بنفسه:

سه چيز است كه سبب نجات آدمى است، و سه چيز مايه هلاكت او است:

اما سه چيز كه باعث نجات او مى‌شود: دادگرى و عدالت در حالت خشنودى و غضب است، و ميانه‌روى در حالت غنا و فقر، و ترس از خدا در پنهان و آشكار.

و اما سه چيز كه مايه هلاك آدمى است: بخلى است كه انسان از آن پيروى كند، و هوا و هوس سركش و حاكم، و خودپسندى است" [٢]

[١] ضمير متكلم مع الغير در" بيننا" اشاره به پيامبر و مؤمنان است، و ضمير جمع در" بينكم" اشاره به تمام كفار اعم از اهل كتاب و مشركان مى‌باشد

[٢] مجمع البيان ذيل آيات مورد بحث و تحف العقول كلمات پيامبر اسلام‌