تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٥٥ - موانع استجابت دعا

" معبودى جز او نيست" (لا إِلهَ إِلَّا هُوَ).

در حقيقت وجود نعمتهاى فراوان الهى دليل بر ربوبيت و مدبريت او است.

و خالق همه چيز بودن دليل ديگرى بر يگانگى او در ربوبيت است، چرا كه خالق موجودات مالك و مربى آنهاست، زيرا مى‌دانيم خالقيت خداوند به اين معنى نيست كه موجودات را بيافريند و كنار رود، بلكه لحظه به لحظه فيض وجود از ناحيه او بر همه موجودات عالم هستى افاضه مى‌شود، و چنين خالقيتى از ربوبيت جدا نخواهد بود.

بديهى است تنها چنين كسى شايسته پرستش و الوهيت است بنا بر اين جمله" خالِقُ كُلِّ شَيْ‌ءٍ" به منزله دليل براى" ذلِكُمُ اللَّهُ رَبُّكُمْ‌" مى‌باشد و" لا إِلهَ إِلَّا هُوَ" بمنزله نتيجه آن (دقت كنيد).

و در پايان آيه مى‌افزايد:" با اين حال چگونه از راه حق منحرف مى‌شويد"؟

(فَأَنَّى تُؤْفَكُونَ‌) [١] و چرا از پرستش خداوند يگانه يكتا به سوى بتها روى مى‌آوريد؟! توجه داشته باشيد كه" تؤفكون" به صورت صيغه مجهول است، يعنى شما را از مسير حق منحرف مى‌سازند، گويى بت پرستان چنان بى‌اراده‌اند كه در اين مسير از خود اختيارى ندارند.

" كسانى كه آيات خدا را انكار مى‌كردند اينگونه از طريق حق بازگردانده مى‌شوند" (كَذلِكَ يُؤْفَكُ الَّذِينَ كانُوا بِآياتِ اللَّهِ يَجْحَدُونَ‌).

[١] قبلا نيز گفته‌ايم" تؤفكون" از ماده" افك" به معنى انحراف و بازگشت از مسير حق است، و اگر" بادهاى مخالف" را" مؤتفكات" مى‌گويند به همين جهت است و تعبير از" دروغ" به" افك" نيز بخاطر انحراف آن از بيان حق است‌