تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٢٢ - تفسير اين انسانهاى كم ظرفيت

در دنباله آيه مى‌افزايد: اين غرور سرانجام او را به انكار آخرت مى‌كشاند و مى‌گويد: من باور ندارم قيامتى در كار باشد" (وَ ما أَظُنُّ السَّاعَةَ قائِمَةً).

" و به فرض كه قيامتى در كار باشد، هر گاه من به سوى پروردگارم باز گردم پاداشهاى نيك و مواهب بسيار از براى من نزد او آماده است"! خدايى كه در دنيا مرا اينچنين گرامى داشته حتما در آخرت بهتر از اين پذيرايى خواهد كرد! (وَ لَئِنْ رُجِعْتُ إِلى‌ رَبِّي إِنَّ لِي عِنْدَهُ لَلْحُسْنى‌).

نظير اين مطلب در سوره كهف، در داستان آن دو دوستى كه يكى ثروتمند بود و راه كفر و غرور را پيش گرفت، و ديگرى در مسير ايمان ثابت قدم ماند، آمده است: آنجا كه قرآن از زبان آن مرد مغرور كه صاحب باغها و چشمه‌هاى پر آب بود نقل مى‌كند:" ما أَظُنُّ أَنْ تَبِيدَ هذِهِ أَبَداً- وَ ما أَظُنُّ السَّاعَةَ قائِمَةً وَ لَئِنْ رُدِدْتُ إِلى‌ رَبِّي لَأَجِدَنَّ خَيْراً مِنْها مُنْقَلَباً":" من هرگز گمان نمى‌كنم قيامت برپا شود، و اگر قيامتى در كار باشد و به سوى پروردگارم بازگردم جايگاهى بهتر و عاليتر از اين خواهم يافت"!! (كهف- ٣٥ و ٣٦).

ولى خداوند اين افراد مغرور و خيره سر را در پايان اين آيه چنين تهديد مى‌كند كه:" ما به زودى كافران را از اعمالى كه انجام داده‌اند آگاه خواهيم كرد، و از عذاب شديد به آنها مى‌چشانيم" (فَلَنُنَبِّئَنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا بِما عَمِلُوا وَ لَنُذِيقَنَّهُمْ مِنْ عَذابٍ غَلِيظٍ) [١] همين معنى در جاى ديگر از قرآن مجيد و به تعبير ديگر آمده است: آنجا كه مى‌فرمايد: وَ لَئِنْ أَذَقْناهُ نَعْماءَ بَعْدَ ضَرَّاءَ مَسَّتْهُ لَيَقُولَنَّ ذَهَبَ السَّيِّئاتُ عَنِّي إِنَّهُ لَفَرِحٌ فَخُورٌ:" هر گاه به انسان نعمتى را پس از ناراحتى و شدت بچشانيم مى‌گويد: مشكلات و گرفتاريها براى هميشه از من برطرف شد، و ديگر

[١]" عذاب غليظ" به معنى" عذاب شديد و متراكم" است‌