والاترين بندگان - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢١٨ - برخورد با لغو در آيات ديگر

گنجشكها اطلاق مى‌شود. اگر توجّه كرده باشيد در فصل بهار به هنگام عصر، گاه تعداد فراوانى از گنجشكها بر روى درختى مى‌نشينند و سر و صداى زيادى ايجاد مى‌نمايند، كه مردم اين سر و صداها را سخنان بيهوده‌اى تصوّر مى‌كنند. [١] و لهذا عرب آن را «لغا» ناميده است.

سپس اين لغت در هر امر بيهوده‌اى استعمال شده است؛ خواه سخن بيهوده باشد، يا كار بيهوده، يا چيز بيهوده ديگر.

نتيجه اين كه، لغو به معناى عمل و سخن و انديشه بيهوده و بى هدف است. و اولياءاللَّه و عبادالرّحمن نه تنها به دنبال كارهاى بيهوده و بى هدف نمى‌روند، بلكه از كنار مجالس لغو و بيهوده نيز بزرگوارانه عبور مى‌كنند.

ضمناً توجّه داشته باشيد همانگونه كه ممكن است يك فرد مبتلا به لغو و بيهوده‌گرى شود، امكان دارد جامعه و كشورى نيز به اين بلا دچار گردد. متأسّفانه، برخى از دستگاههاى كشور ما مبتلا به اين مصيبت گشته‌اند؛ قسمت مهمّى از روزنامه‌ها به بيهوده گوئى و نوشتن مطالب لغو اشتغال دارند، همانگونه كه برخى از احزاب و جمعيّتها و گروههاى سياسى، نيز به اين مسأله آلوده شده‌اند!

راستى با اين روش و بيهوده‌گرايى چقدر از مشكلات مردم را حل كرده‌اند؟ چند در صد از جوانان بى كار را به كار و اشتغال رسانده‌اند؟ چه تعداد از دختران و پسران محتاجِ ازدواج را به خانه بخت فرستاده‌اند؟ چقدر مملكت را به ترقّى و تكامل نزديكتر نموده‌اند؟

با كمال تأسّف، انسانهاى به ظاهر عاقل و سياستمدارى را مشاهده مى‌كنيم كه هيچ هدفى را دنبال نمى‌كنند و عمر سياسى خود را به كارهاى لغو و بيهوده مى‌گذرانند.

آيه شريفه محلّ بحث به ما مى‌آموزد كه نه خود اهل لغو و بيهوده‌گوئى وبيهوده‌

[١]. به اعتقاد ما امكان دارد آنها با زبان خودشان مشغول تسبيح خداوند باشند، هر چند ما تسبيح آنها رامتوجّه نمى‌شويم.