شيعه پاسخ مى گويد - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٨٢ - ١٢- يك داستان شنيدنى

مغرب و عشا كه فرصتى براى بحث بود با جمعى از علماى حجاز بحثى درباره قداست عموم صحابه داشتيم، آنها طبق معمول معتقد بودند نبايد كمترين انتقادى از آنها كرد، و به اصطلاح نازكتر از گل هم نبايد گفت.

به يكى از آنها گفتيم فرض كنيد الآن ميدان جنگ صفّين برپا شده، شما به كداميك از اين دو صف ملحق مى‌شويد، صف على (عليه السلام) يا صف معاويه؟

گفت: مسلّماً به صف على (عليه السلام).

گفتم: اگر على (عليه السلام) به تو بگويد: اين شمشير را بگير و معاويه را به قتل برسان، چه مى‌كنى؟

فكرى كرد و گفت معاويه را مى‌كشم ولى كمترين انتقادى از او نمى‌كنم!!

حق اين است كه بگوييم به شهادت قرآن مجيد و تاريخ اسلام، صحابه و ياران پيامبر (صلى الله عليه و آله) از يك نظر چند گروه بودند: گروهى از صحابه و ياران پيامبر (صلى الله عليه و آله) بودند كه از آغاز پاك و صادق و صالح بودند و تا آخر نيز چنين زيستند، عاشوا، سعداء و ماتوا السعداء.

گروهى ديگر در عصر آن حضرت در صف صالحان و پاكان بودند