شيعه پاسخ مى گويد - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٩١ - توهّم شرك در زيارت قبور

از دانشمندان آگاه اسلامى از تمام كشورها سپرده شود؟

پنجمين اثر اين كه زيارت قبور پيشوايان بزرگ دين، و تقاضاى شفاعت در پيشگاه خدا از آنان كه آميخته با توبه و انابه به درگاه الهى است، اثر معنوى فوق العاده‌اى در تربيت نفوس و پرورش اخلاق و ايمان دارد و بسيارى از گنهكاران آلوده، در جوار بارگاه ملكوتى آنان توبه كرده و مى‌كنند، و براى هميشه اصلاح مى‌شوند، و صالحان نيز به مقام‌هاى والاترى از صلاح مى‌رسند.

گاه ناآگاهان، به زوّار قبور ائمّه دين، برچسب «شرك» مى‌زنند، به يقين اگر مفهوم زيارت و محتواى زيارت‌نامه‌ها را مى‌دانستند، از اين سخن شرمنده مى‌شدند.

هيچ آدم عاقلى پيامبر (صلى الله عليه و آله) يا امامان (عليهم السلام) را پرستش نمى‌كند، اصلا به فكر كسى چنين مطلبى خطور نمى‌كند، و همه مؤمنان آگاه براى اداى احترام و طلب شفاعت به زيارت مى‌روند.

اغلب قبل از خواندن زيارت‌نامه‌ها يكصد بار «الله اكبر» مى‌گوييم و به اين ترتيب صد بار بر توحيد تأكيد مى‌كنيم و هرگونه شائبه شرك را از خود دور مى‌سازيم.

در زيارتنامه معروف «امين الله» در برابر قبور امامان مى‌گوييم: