٣٢٢٦.مصباح الزائر ـ با حذف سند ، به نقل از جابر جُعْفى ـ: امام صادق عليه السلام به من فرمود : «ميان شما و قبر حسين عليه السلام ، چه قدر فاصله است ؟» . گفتم : يك روز و چند ساعت . فرمود : «او را زيارت مى كنى ؟» . گفتم : آرى . فرمود : «آيا خوش حالت نكنم ؟ آيا به پاداش اين زيارت ها مژده ات ندهم ؟» . گفتم : چرا ، فدايت شوم ! فرمود : «فردى از شما ، آماده زيارت او مى شود . آسمانيان ، آن را به هم بشارت مى دهند . پس چون از در خانه اش ، پياده يا سواره ، بيرون مى رود ، خداوند ، هزار فرشته از فرشتگانش را مى گمارد كه بر او تا رسيدن به قبر حسين ـ كه درودهاى خدا بر او باد ـ ، درود مى فرستند . هنگامى كه به قبر حسين عليه السلام رسيدى ، بر درگاه بِايست و اين جملات را بگو كه در برابر هر كدام ، چندين برابر از رحمت خدا را دارى ». گفتم : آن كلمات ، چيستند ـ فدايت شوم ـ ؟ فرمود : «مى گويى : سلام بر تو ، اى وارث آدم ، گزيده خدا ! سلام بر تو ، اى وارث نوح ، پيامبر خدا ! سلام بر تو ، اى وارث ابراهيم ، دوست خدا ! سلام بر تو ، اى وارث موسى ، هم سخن خدا ! سلام بر تو ، اى وارث عيسى ، روح خدا ! سلام بر تو ، اى وارث محمّد ، سَرور فرستادگان خدا ! سلام بر تو ، اى وارث على ، امير مؤمنان و بهترينِ وصيّان ! سلام بر تو ، اى وارث حسن ، هميشه خشنود [ به قضاى الهى ] ، پاكيزه ، راضى و پسنديده ! سلام بر تو ، اى بزرگ ترين مؤمن راستين ! سلام بر تو ، اى وصىّ نيكوكار پرهيزگار ! سلام بر تو و جان هايى كه در گِرداگِرد و كنار تو جاى گرفته اند ! سلام بر تو و بر فرشتگانى كه به گِرد تو مى چرخند ! گواهى مى دهم كه تو ، نماز را بر پا داشتى و زكات را پرداختى و امر به معروف و نهى از منكر نمودى و با كافران جنگيدى و خدا را مخلصانه ، عبادت كردى تا اَجَلت در رسيد . سلام و رحمت و بركات خدا بر تو باد ! سپس ، به سوى او گام بر مى دارى كه در برابر هر گامى كه بر مى دارى و مى گذارى ، پاداشى مانند غلتيده در خون خود در راه خداى متعال را دارى . چون گام برداشتى و كنار قبر ايستادى ، آن را با دستت لمس كن و بگو : سلام بر تو ، اى حجّت خدا در زمين و آسمانش ! آن گاه ، به نمازت بپرداز كه در برابر هر ركعت از اين نماز [ زيارت ] ، پاداش كسى را مى برى كه هزار حج و هزار عمره ، گزارده و هزار برده ، آزاد كرده است ، و مانند كسى است كه هزار بار همراه پيامبرِ فرستاده شده ، [ در عرفه ] وقوف كرده است . هنگامى كه از نزد قبر حسين عليه السلام برخاستى ، منادى اى ، تو را ندا مى دهد كه اگر سخنش را مى شنيدى ، همه عمرت را نزد قبر حسين عليه السلام مى گذراندى . او ندا مى دهد : خوشا به حالت ـ اى بنده ـ كه غنيمت بردى و به سلامت ، رهيدى ! گذشته ات ، آمرزيده شد . عمل ، از سر گير . و اگر در همان سال يا روز و شبِ زيارت بميرد ، جز خداوند متعال ، قبض روحش را عهده دار نمى شود و فرشتگان ، با او مى ايستند و تسبيح مى گويند و بر او ، درود مى فرستند تا به خانه اش برسد . و فرشتگان مى گويند : پروردگار ما ! بنده ات ، به نزد قبر وليّت آمد و به خانه اش رسيد . ما كجا برويم ؟ به ايشان ندا مى رسد : اى فرشتگان من ! در درگاه خانه بنده ام بِايستيد و مرا تسبيح و تقديس كنيد و به يكتايى بستاييد و آن را جزو نيكى هاى او بنويسيد تا آن گاه كه بميرد . و هنگامى كه آن بنده مى ميرد ، فرشتگان ، در غسل و تكفين و نماز بر او حاضر مى شوند و سپس مى گويند : پروردگار ما ! ما را به در خانه بنده ات گماردى و اكنون ، درگذشته است . كجا برويم ؟ به ايشان ندا مى رسد : اى فرشتگان من ! بر قبر بنده من بِايستيد و تا روز قيامت ، تسبيح و تقديس بگوييد و آنها را جزو حَسَنات او بنويسيد ».