جدا باشد . اين نظر كه فاصله داشتن از ضريح، ادب است، توهّمى بيش نيست . چهارم . اين كه در حال زيارت ، رو به زيارت شونده و پشت به قبله بِايستد . سپس هنگام بازگشت از زيارت ، گونه راست خود را بر قبر بگذارد و با حالت تضرّع ، دعا كند و آن گاه ، گونه چپ خود را بر قبر بگذارد و از خداوند متعال ، به حقّ خودش و به حقّ صاحب آن قبر ، بخواهد كه او را شايسته بهره مندى از شفاعت ، قرار دهد ، و در دعا پافشارى و اصرار نمايد . سپس به طرف بالاى سر قبر بيايد و رو به قبله كند و دعا نمايد . پنجم . زيارت كردن به روشى كه سفارش شده است (رعايت اَعمالِ وارد شده در احاديث و پرهيز از اِعمال سليقه) . سلام دادن و حضور پيدا كردن در حرم ، براى زيارت ، كافى است . ششم . خواندن دو ركعت نماز ، پس از زيارت . اگر زائر قبر پيامبر صلى الله عليه و آله است ، در روضه نبوى نماز بخواند و اگر زائر يكى از امامان عليهم السلام است ، در بالاى سر بخواند . اگر دو ركعت نماز را در مسجد زيارتگاه هم بخواند، جايز است . [١] روايت شده كه زائر ، مى تواند هنگام نماز ، قبر را در برابرش رو به قبله قرار دهد . نيز مى تواند پشت به قبر هم بخواند ، هر چند اين كار ، شايسته نيست ، مگر اين كه از قبر ، فاصله داشته باشد . [٢] هفتم . دعا كردن پس از نماز زيارت ، با دعاهاى سفارش شده ، و در غير اين صورت ، به هر يك از كارهاى دينى و دنيايى كه به ذهنش خطور مى كند ، دعا كند و

[١] ازديرباز ، چنين بوده كه بخشى از فضاى پيرامون مرقد مطهّر را به عنوان مسجد مى ساخته اند . منظور از مسجد زيارتگاه ، همين بخش از حرم است كه همه احكام و ويژگى هاى مسجد را دارد .[٢] وسائل الشيعة : ج ٣ ص ٤٥٥ ش ٤ .