قواعد و احکام حفاظت اطلاعات - احمدیان، اسدالله - الصفحة ١٢٨ - دروغهاى جايز

نشانه ايمان ترجيح دادن راستى- كه براى تو ضرر دارد- بر دروغى است كه به نفع تو مى‌باشد.

٢. اصلاح بين دو نفر در صورت انحصار راه اصلاح به آن: از امام صادق ٧ نقل شده كه فرمود:

الْكَلامُ ثَلاثَةٌ: صِدْقٌ وَ كِذْبٌ وَ اصْلاحٌ بَيْنَ النَّاسِ قالَ: قيلَ لَهُ جُعِلْتُ فِداكَ مَا الْإِصْلاحُ بَيْنَ النَّاسِ؟ قال: تَسْمَعُ مِنَ الرَّجُلِ كَلاماً يَبْلُغُهُ فَتَخْبُثُ نَفْسُهُ فَتَلْقاهُ فَتَقُولُ: سَمِعْتُ مِنْ فُلانٍ قالَ فيكَ مِنَ الْخَيْرِ كَذا وَ كَذا خِلافَ ما سَمِعْتَ مِنْهُ [١]

سخن بر سه قسم است: راست، دروغ و آنچه موجب اصلاح ميان مردم مى‌گردد. عرض شد: فدايت شوم، مقصود از اصلاح ميان مردم چيست؟

فرمود: (از كسى) در باره فردى سخنى مى‌شنوى كه اگر آن را به او بازگو نمايى، موجب رنجش كدورت او خواهى شد. پس او را مى‌بينى و به او مى‌گويى: «از فلانى درباره تو مطالب نيكويى شنيده‌ام» خلاف آنچه را كه از او شنيده‌اى.

پيامبر اكرم ٦ نيز در وصيتش به على ٧ فرمود:

يا عَلىُّ انَّ اللَّهَ احَّبَ الْكِذْبَ فِى الصَّلاحِ وَ ابْغَضَ الصِّدْقَ فِى الْفَسادِ [٢]

خداوند دروغى را كه براى مصالحه و اصلاح ميان مسلمين گفته شود، دوست مى‌دارد و سخن راستى را كه موجب فساد باشد، دشمن مى‌دارد.

[١] . اصول كافى، ج ٢، ص ٣٤١

[٢] . وسائل الشيعه، ج ٨، ص ٣٤١