قواعد و احکام حفاظت اطلاعات - احمدیان، اسدالله - الصفحة ٧٧ - ممنوعيت افشاى سرّ

ناشى‌از افشاى اسرار نظام وجامعه گاهى قابل جبران نيست و ممكن است پيامدهاى سخت و پردامنه‌اى داشته باشد. سرّ مؤمنى اگر افشا شود، امواج خطر محدود و كم‌دامنه است، اما افشاى اسرار نظام اين چنين نيست. شايد حكمت و فلسفه تأكيد مكرر و آميخته با تحذير و تخويف ائمه : در اين مورد به خاطر اهميت موضوع و امكان وقوع پيامدهاى ناگوار افشاى راز بوده است. داستان «مُعلّى بن خنيس» نمونه‌اى است گويا كه بيان آن گذشت.

امام صادق ٧ مى‌فرمايد:

كِتمانُ سِرِّنا جِهادٌ فِى سَبيلِ اللَّهِ [١]

پنهان داشتن راز ما، جهاد كردن در راه خداست.

حضرت على ٧ نيز فرمود:

مَنْ اذاعَ سِرَّنا اذاقَهُ اللَّهُ بَأْسَ الْحَديدِ [٢]

هر كس اسرار ما را فاش كند، خداوند آسيب آهن را به او خواهد چشاند.

امام صادق ٧ نيز در وصيت خود به عبداللّه بن جندب فرمود:

رَحِمَ اللَّهُ قَوْماً كانُوا سِراجاً وَ مَناراً، كانوا دُعاةً الَيْنا بِاعْمالِهِمْ وَ مَجْهُودِ طاقَتِهِمْ، لَيْسَ كَمَنْ يُذيعُ اسْرارَنا [٣]

خداى رحمت كند مردمى را كه چراغ پر فروغ (براى هدايت مردم) بودند و با كارهاى پسنديده و سعى و تلاش خود آنها را به سوى ما دعوت مى‌كردند (آنان) مانند كسانى كه اسرار ما را فاش مى‌ساخته‌اند، نيستند.

[١] . بحارالانوار، ج ٧٢، ص ٧٠

[٢] . خصال، ج ٢، ص ٢٦٦

[٣] . جامع احاديث الشيعه، ج ١٤، ص ٥٥٠