قواعد و احکام حفاظت اطلاعات - احمدیان، اسدالله - الصفحة ٧٦ - ممنوعيت افشاى سرّ

لا تُطْلِعْ زَوْجَكَ وَ عَبْدَكَ عَلى سَرِّكَ فَيَسْتَرِقَّاكَ [١]

همسر و عبد خود را از راز خود آگاه مگردان كه تو را بنده خود قرار مى‌دهند.

مؤمن همچنان كه در حفظ اسرار خود مى‌كوشد، بايد از جست و جو و كشف اسرار ديگر مؤمنان نيز پرهيز نمايد، چنانكه حضرت على ٧ فرمود:

مَنْ هَتَكَ حِجابَ اخيهِ إِنْهَتَكَتْ عَوْراتُ بَيْتِهِ [٢]

آن كس كه پرده برادر خويش را بدرد، پرده محارم خانه‌اش دريده خواهد شد.

همچنين فرمود:

مَنْ بَحَثَ عَنْ اسرارِ غَيْرِهِ اظْهَرَ اللَّهُ اسْرارَهُ [٣]

آن كس كه در مقام تفحص از اسرار ديگرى برآيد، خداوند رازهاى او را آشكار خواهد كرد.

و فرمود:

مَنْ تَطَّلَعَ عَلى اسرارِ جارِهِ انْهَتَكَتْ اسْتارُهُ [٤]

كسى كه در مقام اطلاع از اسرار و رازهاى همسايگان خود برآيد، پرده‌هايش دريده مى‌شود.

مهتر و كارسازتر از همه اينها، حفظ اسرار نظام، جامعه و امت اسلامى است، زيرا زيانهاى ناشى‌از افشاى اسرار مؤمن قابل جبران است، اما زيانهاى‌

[١] . همان، ج ٦، ص ٢٧١

[٢] . بحارالانوار، ج ٧٢، ص ٣٢١

[٣] . غررالحكم، ج ٥، ص ٣٧١

[٤] . همان، ج ٦، ص ٢٧١