توانايى‌هاى جسمى، مالى، جغرافيايى، فرهنگى و زمانى انتخاب نمايد، ولى الزامى در اين مورد در كار نيست؛ مگر آن كه دولت جمهورى اسلامى بنابر مصالحى كه تشخيص مى‌دهد، مسأله تنظيم خانواده را اجبارى كند كه در اين صورت، رعايت قانون، الزام شرعى نيز دارد.

حضرت امام در نامه‌اى به اين مسأله اشاره كرده، مرقوم داشته:

جلوگيرى از مواليد در صورت ضرورت و يا تعيين فاصله در مواليد جزو هزاران مسأله مورد ابتلاى مردم و حكومت است كه فقها بايد براى آن فكرى بكنند. [١]

شرايط جواز جلوگيرى‌

آنچه ياد شد مربوط به عمل جلوگيرى طبيعى و بدون استفاده از ابزار و داروهاى جديد و عدم دخالت ديگران است، ولى استفاده از راه‌هايى كه امروزه مطرح است با ٣ شرط جايز است؛

الف- موجب نقص عضو يا عقيم شدن دائمى زن يا مرد نشود.

ب- سبب لمس يا نگاه كردن حرام ديگران نباشد.

ج- زن با اجازه شوهر از ابزار و دارو استفاده كند.

چند استفتا

١- اين‌جانب داراى ده فرزند مى‌باشم و از نظر كثرت اولاد در زحمت هستم، مى‌خواهم لوله‌هاى رحمم را ببندم، آيا شرعاً جايز است يا خير؟

ج- اگر موجب نازايى دائمى نشود و ضرر به مزاج و عضو نرساند و

[١] . ر. ك: صحيفه نور، ج ٢١، ص ٤٦-٤٧