فقه خانواده - الهام نیا،علی اصغر - الصفحة ٤٥ - الف - حقوق واجب

كه به حالت معلّقه درنيايد. اين كار را اصطلاحاً «حقّ بيتوته» مى‌نامند كه به شكل‌هاى زير ضرورت مى‌يابد؛

الف- اگر مرد، يك همسر دائمى دارد، بيتوته حدّ معيّنى ندارد، ولى نمى‌تواند زن را به حالت معلّقه رها كند و حدّاقل بيتوته بنابر مشهور، هر چهار شب، يك‌بار است.

ب- اگر مرد، بيش از يك همسر دائمى دارد؛ وقتى نزد يكى از آن‌ها بيتوته كند، واجب است هر چهار شب، يك‌بار نزد ديگرى نيز بيتوته كند. [١]

چند مسأله‌

١- حقّ بيتوته براى همسر دائمى، محرز است و همسر موقّت، حقّ بيتوته ندارد. [٢]

٢- شرط وجوب نفقه همسر، نيازمندى او نيست؛ او مستحق نفقه است؛ گرچه جزو ثروت‌مندترين مردم نيز باشد. [٣]

٣- نفقه همسر بر نفقه ديگر خويشاوندان مقدّم است و مرد پس از تأمين نيازمندى‌هاى وى مى‌تواند به ديگر نزديكان خود انفاق كند. [٤]

٤- اگر مرد با داشتن امكان مالى، از پرداخت نفقه همسرش امتناع ورزد، زن حق دارد نزد حاكم شرع شكايت كند و از آن طريق، حقوق خويش را استيفا نمايد. [٥]

١) . همان، ص ٣٠٣-٣٠٤، مسأله ١

[٢] . همان، ص ٣٠٤، مسأله ٢

[٣] . همان، ص ٣١٩، مسأله ١٩

[٤] . همان، مسأله ٢٠

[٥] . ر. ك: تحريرالوسيله، ج ٢، ٣١٩، مسائل ١٦-١٨